Nu oefenen
Spring er direct in — wij kiezen het beste werkwoord op basis van je voortgang
Linguarudos tip
Anders dan andere Romaanse talen plaatst het Roemeens het bepaald lidwoord als achtervoegsel op zelfstandige naamwoorden — maar werkwoorden worden op vergelijkbare wijze vervoegd.
Over Roemeens-vervoeging
Roemeense werkwoordvervoeging
Roemeense werkwoorden zijn ingedeeld in vier vervoegingsgroepen op basis van hun infinitiefuitgangen: I (-a), II (-ea), III (-e) en IV (-i/-î). Als de enige Romaanse taal die zich in Oost-Europa ontwikkelde, toont het Roemeense werkwoordsysteem zowel Latijns erfgoed als invloeden van Slavisch, Grieks en Turks contact.
Bewaarde Latijnse kenmerken: Het Roemeens behoudt het synthetische plusquamperfectum indicatief rechtstreeks uit het Latijn — een enkelvoudige (niet-samengestelde) vorm die in de meeste andere Romaanse talen is verdwenen. Dit geeft het Roemeens een ongewoon rijke set enkelvoudige tijden.
De aanvoegende wijs met "să": In plaats van aparte aanvoegende-wijsvervoegingsvormen vormt het Roemeens de aanvoegende wijs met het partikel "să" gevolgd door een indicatief-achtig vervoegd werkwoord. Deze constructie wordt uitgebreid gebruikt — veel meer dan aanvoegende-wijsvormen in het Frans of Spaans.