Conjugaison de intellegō en Latin
intellegōcomprendreirrégulier
Praesēnsprésent
Actions en cours ou habituelles.
| Personne | Conjugaison | |
|---|---|---|
| ego | intellegō | |
| tū | intellegis | |
| is/ea/id | intellegit | |
| nōs | intellegimus | |
| vōs | intellegitis | |
| eī/eae/ea | intellegunt |
Imperfectumimparfait
Actions continues ou habituelles dans le passé.
| Personne | Conjugaison | |
|---|---|---|
| ego | intellegebam | |
| tū | intellegebas | |
| is/ea/id | intellegebat | |
| nōs | intellegebamus | |
| vōs | intellegebatis | |
| eī/eae/ea | intellegebant |
Futūrum Ifutur
Actions qui auront lieu.
| Personne | Conjugaison | |
|---|---|---|
| ego | intellegam | |
| tū | intellegēs | |
| is/ea/id | intelleget | |
| nōs | intellegēmus | |
| vōs | intellegētis | |
| eī/eae/ea | intellegent |
Perfectumpassé composé
Actions passées ayant un lien avec le présent.
| Personne | Conjugaison | |
|---|---|---|
| ego | intellēxī | |
| tū | intellēxistī | |
| is/ea/id | intellēxit | |
| nōs | intellēximus | |
| vōs | intellēxistis | |
| eī/eae/ea | intellēxērunt |
Plūsquamperfectumplus-que-parfait
Actions achevées avant une autre action passée.
| Personne | Conjugaison | |
|---|---|---|
| ego | intellēxeram | |
| tū | intellēxerās | |
| is/ea/id | intellēxerat | |
| nōs | intellēxerāmus | |
| vōs | intellēxerātis | |
| eī/eae/ea | intellēxerant |
Futūrum Perfectumfutur antérieur
Actions achevées avant un moment futur.
| Personne | Conjugaison | |
|---|---|---|
| ego | intellēxerō | |
| tū | intellēxeris | |
| is/ea/id | intellēxerit | |
| nōs | intellēxerimus | |
| vōs | intellēxeritis | |
| eī/eae/ea | intellēxerint |
Subiūnctīvus Praesēnssubjonctif présent
Souhaits, doutes et possibilités au présent.
| Personne | Conjugaison | |
|---|---|---|
| ego | intellegam | |
| tū | intellegās | |
| is/ea/id | intellegat | |
| nōs | intellegāmus | |
| vōs | intellegātis | |
| eī/eae/ea | intellegant |
Subiūnctīvus Imperfectumsubjonctif imparfait
Situations hypothétiques ou irréelles au passé.
| Personne | Conjugaison | |
|---|---|---|
| ego | intellegerem | |
| tū | intellegerēs | |
| is/ea/id | intellegeret | |
| nōs | intellegerēmus | |
| vōs | intellegerētis | |
| eī/eae/ea | intellegerent |
Subiūnctīvus Perfectumsubjonctif passé
Actions hypothétiques achevées.
| Personne | Conjugaison | |
|---|---|---|
| ego | intellēxerim | |
| tū | intellēxeris | |
| is/ea/id | intellēxerit | |
| nōs | intellēxerimus | |
| vōs | intellēxeritis | |
| eī/eae/ea | intellēxerint |
Imperātīvusimpératif
Ordres et demandes.
| Personne | Conjugaison | |
|---|---|---|
| tū | intellege | |
| vōs | intellegite |
intellegō — questions fréquentes
intellegō est-il un verbe régulier ?
Non — intellegō est un verbe irrégulier en Latin : certaines formes ne suivent pas les terminaisons habituelles.
Que signifie intellegō ?
intellegō est un verbe en Latin qui signifie « comprendre ».