Conjugaison de manducare en Latin
manducaremâcher; mangerrégulier
Praesēnsprésent
Actions en cours ou habituelles.
| Personne | Conjugaison | |
|---|---|---|
| ego | manduco | |
| tū | manducas | |
| is/ea/id | manducat | |
| nōs | manducamus | |
| vōs | manducatis | |
| eī/eae/ea | manducant |
Imperfectumimparfait
Actions continues ou habituelles dans le passé.
| Personne | Conjugaison | |
|---|---|---|
| ego | manducabam | |
| tū | manducabas | |
| is/ea/id | manducabat | |
| nōs | manducabamus | |
| vōs | manducabatis | |
| eī/eae/ea | manducabant |
Futūrum Ifutur
Actions qui auront lieu.
| Personne | Conjugaison | |
|---|---|---|
| ego | manducabo | |
| tū | manducabis | |
| is/ea/id | manducabit | |
| nōs | manducabimus | |
| vōs | manducabitis | |
| eī/eae/ea | manducabunt |
Perfectumpassé composé
Actions passées ayant un lien avec le présent.
| Personne | Conjugaison | |
|---|---|---|
| ego | manducavi | |
| tū | manducavisti | |
| is/ea/id | manducavit | |
| nōs | manducavimus | |
| vōs | manducavistis | |
| eī/eae/ea | manducaverunt |
Plūsquamperfectumplus-que-parfait
Actions achevées avant une autre action passée.
| Personne | Conjugaison | |
|---|---|---|
| ego | manducaveram | |
| tū | manducaveras | |
| is/ea/id | manducaverat | |
| nōs | manducaveramus | |
| vōs | manducaveratis | |
| eī/eae/ea | manducaverant |
Futūrum Perfectumfutur antérieur
Actions achevées avant un moment futur.
| Personne | Conjugaison | |
|---|---|---|
| ego | manducavero | |
| tū | manducaveris | |
| is/ea/id | manducaverit | |
| nōs | manducaverimus | |
| vōs | manducaveritis | |
| eī/eae/ea | manducaverint |
Subiūnctīvus Praesēnssubjonctif présent
Souhaits, doutes et possibilités au présent.
| Personne | Conjugaison | |
|---|---|---|
| ego | manducem | |
| tū | manduces | |
| is/ea/id | manducet | |
| nōs | manducemus | |
| vōs | manducetis | |
| eī/eae/ea | manducent |
Subiūnctīvus Imperfectumsubjonctif imparfait
Situations hypothétiques ou irréelles au passé.
| Personne | Conjugaison | |
|---|---|---|
| ego | manducarem | |
| tū | manducares | |
| is/ea/id | manducaret | |
| nōs | manducaremus | |
| vōs | manducaretis | |
| eī/eae/ea | manducarent |
Subiūnctīvus Perfectumsubjonctif passé
Actions hypothétiques achevées.
| Personne | Conjugaison | |
|---|---|---|
| ego | manducaverim | |
| tū | manducaveris | |
| is/ea/id | manducaverit | |
| nōs | manducaverimus | |
| vōs | manducaveritis | |
| eī/eae/ea | manducaverint |
Imperātīvusimpératif
Ordres et demandes.
| Personne | Conjugaison | |
|---|---|---|
| tū | manduca | |
| nōs | manducemus | |
| vōs | manducate |
manducare — questions fréquentes
manducare est-il un verbe régulier ?
Oui — manducare est un verbe régulier en Latin : il suit les terminaisons habituelles de son groupe.
Que signifie manducare ?
manducare est un verbe en Latin qui signifie « mâcher; manger ».