Vervoeging van narrare (Latijn)
narrarevertellen, verhalenregelmatig
Praesēnstegenwoordige tijd
Handelingen die nu of gewoonlijk plaatsvinden.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | narro | |
| tū | narras | |
| is/ea/id | narrat | |
| nōs | narramus | |
| vōs | narratis | |
| eī/eae/ea | narrant |
Imperfectumonvoltooid verleden tijd
Voortdurende of gewoonlijke handelingen in het verleden.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | narrabam | |
| tū | narrabas | |
| is/ea/id | narrabat | |
| nōs | narrabamus | |
| vōs | narrabatis | |
| eī/eae/ea | narrabant |
Futūrum Itoekomende tijd
Handelingen die zullen plaatsvinden.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | narrabo | |
| tū | narrabis | |
| is/ea/id | narrabit | |
| nōs | narrabimus | |
| vōs | narrabitis | |
| eī/eae/ea | narrabunt |
Perfectumvoltooid tegenwoordige tijd
Handelingen uit het verleden met gevolg voor het heden.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | narravi | |
| tū | narravisti | |
| is/ea/id | narravit | |
| nōs | narravimus | |
| vōs | narravistis | |
| eī/eae/ea | narraverunt |
Plūsquamperfectumvoltooid verleden tijd
Handelingen die vóór een andere handeling in het verleden klaar waren.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | narraveram | |
| tū | narraveras | |
| is/ea/id | narraverat | |
| nōs | narraveramus | |
| vōs | narraveratis | |
| eī/eae/ea | narraverant |
Futūrum Perfectumvoltooid toekomende tijd
Handelingen die op een toekomstig moment klaar zullen zijn.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | narravero | |
| tū | narraveris | |
| is/ea/id | narraverit | |
| nōs | narraverimus | |
| vōs | narraveritis | |
| eī/eae/ea | narraverint |
Subiūnctīvus Praesēnsaanvoegende wijs (tegenwoordig)
Wensen, twijfels en mogelijkheden in het heden.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | narrem | |
| tū | narres | |
| is/ea/id | narret | |
| nōs | narremus | |
| vōs | narretis | |
| eī/eae/ea | narrent |
Subiūnctīvus Imperfectumaanvoegende wijs (verleden)
Hypothetische of onwerkelijke situaties in het verleden.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | narrarem | |
| tū | narrares | |
| is/ea/id | narraret | |
| nōs | narraremus | |
| vōs | narraretis | |
| eī/eae/ea | narrarent |
Subiūnctīvus Perfectumaanvoegende wijs (voltooid)
Voltooide hypothetische handelingen.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | narraverim | |
| tū | narraveris | |
| is/ea/id | narraverit | |
| nōs | narraverimus | |
| vōs | narraveritis | |
| eī/eae/ea | narraverint |
Imperātīvusgebiedende wijs
Bevelen en verzoeken.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| tū | narra | |
| nōs | narrate |
narrare — veelgestelde vragen
Is narrare een regelmatig werkwoord?
Ja — narrare is een regelmatig werkwoord (Latijn) en volgt de standaarduitgangen van zijn groep.
Wat betekent narrare?
narrare is een werkwoord (Latijn) dat "vertellen, verhalen" betekent.