Vervoeging van pōnō (Latijn)
pōnōplaatsen, zetten, leggenonregelmatig
Praesēnstegenwoordige tijd
Handelingen die nu of gewoonlijk plaatsvinden.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | pōnō | |
| tū | pōnis | |
| is/ea/id | pōnit | |
| nōs | pōnimus | |
| vōs | pōnitis | |
| eī/eae/ea | pōnunt |
Imperfectumonvoltooid verleden tijd
Voortdurende of gewoonlijke handelingen in het verleden.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | pōnēbam | |
| tū | pōnēbās | |
| is/ea/id | pōnēbat | |
| nōs | pōnēbāmus | |
| vōs | pōnēbātis | |
| eī/eae/ea | pōnēbant |
Futūrum Itoekomende tijd
Handelingen die zullen plaatsvinden.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | pōnam | |
| tū | pōnēs | |
| is/ea/id | pōnet | |
| nōs | pōnēmus | |
| vōs | pōnētis | |
| eī/eae/ea | pōnent |
Perfectumvoltooid tegenwoordige tijd
Handelingen uit het verleden met gevolg voor het heden.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | posuī | |
| tū | posuistī | |
| is/ea/id | posuit | |
| nōs | posuimus | |
| vōs | posuistis | |
| eī/eae/ea | posuērunt |
Plūsquamperfectumvoltooid verleden tijd
Handelingen die vóór een andere handeling in het verleden klaar waren.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | posueram | |
| tū | posuerās | |
| is/ea/id | posuerat | |
| nōs | posuerāmus | |
| vōs | posuerātis | |
| eī/eae/ea | posuerant |
Futūrum Perfectumvoltooid toekomende tijd
Handelingen die op een toekomstig moment klaar zullen zijn.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | posuerō | |
| tū | posueris | |
| is/ea/id | posuerit | |
| nōs | posuerimus | |
| vōs | posueritis | |
| eī/eae/ea | posuerint |
Subiūnctīvus Praesēnsaanvoegende wijs (tegenwoordig)
Wensen, twijfels en mogelijkheden in het heden.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | pōnam | |
| tū | pōnās | |
| is/ea/id | pōnat | |
| nōs | pōnāmus | |
| vōs | pōnātis | |
| eī/eae/ea | pōnant |
Subiūnctīvus Imperfectumaanvoegende wijs (verleden)
Hypothetische of onwerkelijke situaties in het verleden.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | pōnerem | |
| tū | pōnerēs | |
| is/ea/id | pōneret | |
| nōs | pōnerēmus | |
| vōs | pōnerētis | |
| eī/eae/ea | pōnerent |
Subiūnctīvus Perfectumaanvoegende wijs (voltooid)
Voltooide hypothetische handelingen.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | posuerim | |
| tū | posuerīs | |
| is/ea/id | posuerit | |
| nōs | posuerīmus | |
| vōs | posuerītis | |
| eī/eae/ea | posuerint |
Imperātīvusgebiedende wijs
Bevelen en verzoeken.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| tū | pōne | |
| vōs | pōnite |
pōnō — veelgestelde vragen
Is pōnō een regelmatig werkwoord?
Nee — pōnō is een onregelmatig werkwoord (Latijn); sommige vormen volgen de standaarduitgangen niet.
Wat betekent pōnō?
pōnō is een werkwoord (Latijn) dat "plaatsen, zetten, leggen" betekent.