Odmiana czasownika sol·licitar (Kataloński)
sol·licitarwnioskować o; ubiegać się o; prosić oregularny
Presentczas teraźniejszy
Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| jo | sol·licito | |
| tu | sol·licites | |
| ell/ella/vostè | sol·licita | |
| nosaltres | sol·licitem | |
| vosaltres | sol·liciteu | |
| ells/elles/vostès | sol·liciten |
Passat simpleczas przeszły
Czynności zakończone w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| jo | sol·licití | |
| tu | sol·licitares | |
| ell/ella/vostè | sol·licità | |
| nosaltres | sol·licitàrem | |
| vosaltres | sol·licitàreu | |
| ells/elles/vostès | sol·licitaren |
Imperfetczas przeszły niedokonany
Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| jo | sol·licitava | |
| tu | sol·licitaves | |
| ell/ella/vostè | sol·licitava | |
| nosaltres | sol·licitàvem | |
| vosaltres | sol·licitàveu | |
| ells/elles/vostès | sol·licitaven |
Futur simpleczas przyszły
Czynności, które się wydarzą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| jo | sol·licitaré | |
| tu | sol·licitaràs | |
| ell/ella/vostè | sol·licitarà | |
| nosaltres | sol·licitarem | |
| vosaltres | sol·licitareu | |
| ells/elles/vostès | sol·licitaran |
Condicionaltryb warunkowy
Czynności, które zaszłyby pod pewnym warunkiem.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| jo | sol·licitaria | |
| tu | sol·licitaries | |
| ell/ella/vostè | sol·licitaria | |
| nosaltres | sol·licitaríem | |
| vosaltres | sol·licitaríeu | |
| ells/elles/vostès | sol·licitarien |
Subjuntiu presenttryb łączący czasu teraźniejszego
Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| jo | sol·liciti | |
| tu | sol·licitis | |
| ell/ella/vostè | sol·liciti | |
| nosaltres | sol·licitem | |
| vosaltres | sol·liciteu | |
| ells/elles/vostès | sol·licitin |
Subjuntiu imperfettryb łączący czasu przeszłego
Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| jo | sol·licités | |
| tu | sol·licitessis | |
| ell/ella/vostè | sol·licités | |
| nosaltres | sol·licitéssim | |
| vosaltres | sol·licitéssiu | |
| ells/elles/vostès | sol·licitessin |
Imperatiutryb rozkazujący
Rozkazy i prośby.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| tu | sol·licita | |
| ell/ella/vostè | sol·liciti | |
| nosaltres | sol·licitem | |
| vosaltres | sol·liciteu | |
| ells/elles/vostès | sol·licitin |
Gerundiimiesłów współczesny
Forma wyrażająca czynność trwającą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| jo | sol·licitant | |
| tu | sol·licitant | |
| ell/ella/vostè | sol·licitant | |
| nosaltres | sol·licitant | |
| vosaltres | sol·licitant | |
| ells/elles/vostès | sol·licitant |
Participi passatimiesłów bierny
Forma używana w czasach złożonych i stronie biernej.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| jo | sol·licitat | |
| tu | sol·licitat | |
| ell/ella/vostè | sol·licitat | |
| nosaltres | sol·licitat | |
| vosaltres | sol·licitat | |
| ells/elles/vostès | sol·licitat |
sol·licitar — najczęstsze pytania
Czy sol·licitar to czasownik regularny?
Tak — sol·licitar to czasownik regularny (Kataloński) i przyjmuje standardowe końcówki swojej grupy.
Co znaczy sol·licitar?
sol·licitar to czasownik (Kataloński) oznaczający „wnioskować o; ubiegać się o; prosić o”.