Włoski: czasowniki

Wybór dnia

Kontynuuj

169 z 169

O koniugacji języka włoskiego

Koniugacja języka włoskiego obejmuje 8 czasów w 169 czasownikach. Opanuj regularne wzorce i typowe nieregularne poprzez interaktywne ćwiczenia.

Koniugacja czasowników włoskich

Czasowniki włoskie są zorganizowane w trzy grupy koniugacyjne: pierwszą (-are), drugą (-ere) i trzecią (-ire). Pierwsza koniugacja jest najbardziej regularna i produktywna, podczas gdy druga i trzecia zawierają wiele najczęstszych nieregularnych czasowników włoskich, w tym "essere" (być), "avere" (mieć) i "fare" (robić).

Czasowniki -isc: Wiele czasowników trzeciej koniugacji wstawia "-isc-" między rdzeń a końcówkę w czasie teraźniejszym ("finire" → "finisco"). Nie są one naprawdę nieregularne — podlegają spójnemu podwzorcowi — ale zaskakują uczących się.

Czasy złożone: Passato prossimo to główny czas przeszły mówionego włoskiego, tworzony z "avere" lub "essere" + imiesłów przeszły. Z "essere" imiesłów zgadza się w rodzaju i liczbie: "lei è andata" (ona poszła) vs. "lui è andato" (on poszedł).

Czasy

Presente — czas teraźniejszyCzynności dziejące się teraz lub nawykowo.
Passato prossimo — czas przeszły dokonanyCzynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.
Imperfetto — czas przeszły niedokonanyCzynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
Futuro semplice — czas przyszłyCzynności, które się wydarzą.
Condizionale presente — tryb warunkowyCzynności, które zaszłyby pod pewnym warunkiem.
Congiuntivo presente — tryb łączący czasu teraźniejszegoŻyczenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
Imperativo — tryb rozkazującyRozkazy i prośby.
Gerundio — imiesłów współczesnyForma wyrażająca czynność trwającą.