Conjugação de loquī em Latim
loquīfalarregular
Praesēnspresente
Ações que acontecem agora ou habitualmente.
| Pessoa | Conjugação | |
|---|---|---|
| ego | loquor | |
| tū | loqueris | |
| is/ea/id | loquitur | |
| nōs | loquimur | |
| vōs | loquiminī | |
| eī/eae/ea | loquuntur |
Imperfectumpretérito imperfeito
Ações contínuas ou habituais no passado.
| Pessoa | Conjugação | |
|---|---|---|
| ego | loquēbar | |
| tū | loquēbāris | |
| is/ea/id | loquēbātur | |
| nōs | loquēbāmur | |
| vōs | loquēbāminī | |
| eī/eae/ea | loquēbantur |
Futūrum Ifuturo
Ações que vão acontecer.
| Pessoa | Conjugação | |
|---|---|---|
| ego | loquar | |
| tū | loquēris | |
| is/ea/id | loquētur | |
| nōs | loquēmur | |
| vōs | loquēminī | |
| eī/eae/ea | loquentur |
Perfectumpretérito perfeito composto
Ações passadas com ligação ao presente.
| Pessoa | Conjugação | |
|---|---|---|
| ego | locūtus sum | |
| tū | locūtus es | |
| is/ea/id | locūtus est | |
| nōs | locūtī sumus | |
| vōs | locūtī estis | |
| eī/eae/ea | locūtī sunt |
Plūsquamperfectumpretérito mais-que-perfeito
Ações concluídas antes de outra ação passada.
| Pessoa | Conjugação | |
|---|---|---|
| ego | locūtus eram | |
| tū | locūtus erās | |
| is/ea/id | locūtus erat | |
| nōs | locūtī erāmus | |
| vōs | locūtī erātis | |
| eī/eae/ea | locūtī erant |
Futūrum Perfectumfuturo perfeito
Ações que estarão concluídas num momento futuro.
| Pessoa | Conjugação | |
|---|---|---|
| ego | locūtus erō | |
| tū | locūtus eris | |
| is/ea/id | locūtus erit | |
| nōs | locūtī erimus | |
| vōs | locūtī eritis | |
| eī/eae/ea | locūtī erunt |
Subiūnctīvus Praesēnspresente do conjuntivo
Desejos, dúvidas e possibilidades no presente.
| Pessoa | Conjugação | |
|---|---|---|
| ego | loquar | |
| tū | loquāris | |
| is/ea/id | loquātur | |
| nōs | loquāmur | |
| vōs | loquāminī | |
| eī/eae/ea | loquantur |
Subiūnctīvus Imperfectumimperfeito do conjuntivo
Situações hipotéticas ou irreais no passado.
| Pessoa | Conjugação | |
|---|---|---|
| ego | loquerer | |
| tū | loquerēris | |
| is/ea/id | loquerētur | |
| nōs | loquerēmur | |
| vōs | loquerēminī | |
| eī/eae/ea | loquerentur |
Subiūnctīvus Perfectumpretérito perfeito do conjuntivo
Ações hipotéticas já concluídas.
| Pessoa | Conjugação | |
|---|---|---|
| ego | locūtus sim | |
| tū | locūtus sīs | |
| is/ea/id | locūtus sit | |
| nōs | locūtī sīmus | |
| vōs | locūtī sītis | |
| eī/eae/ea | locūtī sint |
Imperātīvusimperativo
Ordens e pedidos.
| Pessoa | Conjugação | |
|---|---|---|
| tū | loquere | |
| vōs | loquiminī |
loquī — perguntas frequentes
loquī é um verbo regular?
Sim — loquī é um verbo regular em Latim e segue as terminações padrão do seu grupo.
O que significa loquī?
loquī é um verbo em Latim que significa «falar».