Coniugazione di laborō in Latino
laborōlavorareregolare
Praesēnspresente
Azioni che avvengono ora o abitualmente.
| Persona | Coniugazione | |
|---|---|---|
| ego | laborō | |
| tū | laborās | |
| is/ea/id | laborat | |
| nōs | laborāmus | |
| vōs | laborātis | |
| eī/eae/ea | laborant |
Imperfectumimperfetto
Azioni continue o abituali nel passato.
| Persona | Coniugazione | |
|---|---|---|
| ego | laborābam | |
| tū | laborābās | |
| is/ea/id | laborābat | |
| nōs | laborābāmus | |
| vōs | laborābātis | |
| eī/eae/ea | laborābant |
Futūrum Ifuturo
Azioni che avverranno.
| Persona | Coniugazione | |
|---|---|---|
| ego | laborābō | |
| tū | laborābis | |
| is/ea/id | laborābit | |
| nōs | laborābimus | |
| vōs | laborābitis | |
| eī/eae/ea | laborābunt |
Perfectumpassato prossimo
Azioni passate legate al presente.
| Persona | Coniugazione | |
|---|---|---|
| ego | laborāvī | |
| tū | laborāvistī | |
| is/ea/id | laborāvit | |
| nōs | laborāvimus | |
| vōs | laborāvistis | |
| eī/eae/ea | laborāvērunt |
Plūsquamperfectumtrapassato
Azioni concluse prima di un’altra azione passata.
| Persona | Coniugazione | |
|---|---|---|
| ego | laborāveram | |
| tū | laborāverās | |
| is/ea/id | laborāverat | |
| nōs | laborāverāmus | |
| vōs | laborāverātis | |
| eī/eae/ea | laborāverant |
Futūrum Perfectumfuturo anteriore
Azioni che saranno concluse entro un momento futuro.
| Persona | Coniugazione | |
|---|---|---|
| ego | laborāverō | |
| tū | laborāveris | |
| is/ea/id | laborāverit | |
| nōs | laborāverimus | |
| vōs | laborāveritis | |
| eī/eae/ea | laborāverint |
Subiūnctīvus Praesēnscongiuntivo presente
Desideri, dubbi e possibilità al presente.
| Persona | Coniugazione | |
|---|---|---|
| ego | laborem | |
| tū | laborēs | |
| is/ea/id | laboret | |
| nōs | laborēmus | |
| vōs | laborētis | |
| eī/eae/ea | laborent |
Subiūnctīvus Imperfectumcongiuntivo imperfetto
Situazioni ipotetiche o irreali al passato.
| Persona | Coniugazione | |
|---|---|---|
| ego | laborārem | |
| tū | laborārēs | |
| is/ea/id | laborāret | |
| nōs | laborārēmus | |
| vōs | laborārētis | |
| eī/eae/ea | laborārent |
Subiūnctīvus Perfectumcongiuntivo passato
Azioni ipotetiche già concluse.
| Persona | Coniugazione | |
|---|---|---|
| ego | laborāverim | |
| tū | laborāverīs | |
| is/ea/id | laborāverit | |
| nōs | laborāverīmus | |
| vōs | laborāverītis | |
| eī/eae/ea | laborāverint |
Imperātīvusimperativo
Ordini e richieste.
| Persona | Coniugazione | |
|---|---|---|
| tū | labora | |
| vōs | laborāte |
laborō — domande frequenti
laborō è un verbo regolare?
Sì: laborō è un verbo regolare in Latino e segue le desinenze standard del suo gruppo.
Che cosa significa laborō?
laborō è un verbo in Latino che significa «lavorare».