Coniugazione di laboro in Latino
laborolavorareregolare
Praesēnspresente
Azioni che avvengono ora o abitualmente.
| Persona | Coniugazione | |
|---|---|---|
| ego | laboro | |
| tū | laboras | |
| is/ea/id | laborat | |
| nōs | laboramus | |
| vōs | laboratis | |
| eī/eae/ea | laborant |
Imperfectumimperfetto
Azioni continue o abituali nel passato.
| Persona | Coniugazione | |
|---|---|---|
| ego | laborabam | |
| tū | laborabas | |
| is/ea/id | laborabat | |
| nōs | laborabamus | |
| vōs | laborabatis | |
| eī/eae/ea | laborabant |
Futūrum Ifuturo
Azioni che avverranno.
| Persona | Coniugazione | |
|---|---|---|
| ego | laborabo | |
| tū | laborabis | |
| is/ea/id | laborabit | |
| nōs | laborabimus | |
| vōs | laborabitis | |
| eī/eae/ea | laborabunt |
Perfectumpassato prossimo
Azioni passate legate al presente.
| Persona | Coniugazione | |
|---|---|---|
| ego | laboravi | |
| tū | laboravisti | |
| is/ea/id | laboravit | |
| nōs | laboravimus | |
| vōs | laboravistis | |
| eī/eae/ea | laboraverunt |
Plūsquamperfectumtrapassato
Azioni concluse prima di un’altra azione passata.
| Persona | Coniugazione | |
|---|---|---|
| ego | laboraveram | |
| tū | laboraveras | |
| is/ea/id | laboraverat | |
| nōs | laboraveramus | |
| vōs | laboraveratis | |
| eī/eae/ea | laboraverant |
Futūrum Perfectumfuturo anteriore
Azioni che saranno concluse entro un momento futuro.
| Persona | Coniugazione | |
|---|---|---|
| ego | laboravero | |
| tū | laboraveris | |
| is/ea/id | laboraverit | |
| nōs | laboraverimus | |
| vōs | laboraveritis | |
| eī/eae/ea | laboraverint |
Subiūnctīvus Praesēnscongiuntivo presente
Desideri, dubbi e possibilità al presente.
| Persona | Coniugazione | |
|---|---|---|
| ego | laborem | |
| tū | labores | |
| is/ea/id | laboret | |
| nōs | laboremus | |
| vōs | laboretis | |
| eī/eae/ea | laborent |
Subiūnctīvus Imperfectumcongiuntivo imperfetto
Situazioni ipotetiche o irreali al passato.
| Persona | Coniugazione | |
|---|---|---|
| ego | laborarem | |
| tū | laborares | |
| is/ea/id | laboraret | |
| nōs | laboraremus | |
| vōs | laboraretis | |
| eī/eae/ea | laborarent |
Subiūnctīvus Perfectumcongiuntivo passato
Azioni ipotetiche già concluse.
| Persona | Coniugazione | |
|---|---|---|
| ego | laboraverim | |
| tū | laboraveris | |
| is/ea/id | laboraverit | |
| nōs | laboraverimus | |
| vōs | laboraveritis | |
| eī/eae/ea | laboraverint |
Imperātīvusimperativo
Ordini e richieste.
| Persona | Coniugazione | |
|---|---|---|
| tū | labora | |
| vōs | laborate |
laboro — domande frequenti
laboro è un verbo regolare?
Sì: laboro è un verbo regolare in Latino e segue le desinenze standard del suo gruppo.
Che cosa significa laboro?
laboro è un verbo in Latino che significa «lavorare».