Odmiana czasownika manēre (Łaciński)
manērepozostaćregularny
Praesēnsczas teraźniejszy
Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | maneō | |
| tū | manēs | |
| is/ea/id | manet | |
| nōs | manēmus | |
| vōs | manētis | |
| eī/eae/ea | manent |
Imperfectumczas przeszły niedokonany
Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | manēbam | |
| tū | manēbās | |
| is/ea/id | manēbat | |
| nōs | manēbāmus | |
| vōs | manēbātis | |
| eī/eae/ea | manēbant |
Futūrum Iczas przyszły
Czynności, które się wydarzą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | manēbō | |
| tū | manēbis | |
| is/ea/id | manēbit | |
| nōs | manēbimus | |
| vōs | manēbitis | |
| eī/eae/ea | manēbunt |
Perfectumczas przeszły dokonany
Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | mānsī | |
| tū | mānsistī | |
| is/ea/id | mānsit | |
| nōs | mānsimus | |
| vōs | mānsistis | |
| eī/eae/ea | mānsērunt |
Plūsquamperfectumczas zaprzeszły
Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | mānseram | |
| tū | mānserās | |
| is/ea/id | mānserat | |
| nōs | mānserāmus | |
| vōs | mānserātis | |
| eī/eae/ea | mānserant |
Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany
Czynności zakończone przed przyszłym momentem.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | mānserō | |
| tū | mānseris | |
| is/ea/id | mānserit | |
| nōs | mānserimus | |
| vōs | mānseritis | |
| eī/eae/ea | mānserint |
Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego
Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | maneam | |
| tū | maneās | |
| is/ea/id | maneat | |
| nōs | maneāmus | |
| vōs | maneātis | |
| eī/eae/ea | maneant |
Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego
Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | manērem | |
| tū | manērēs | |
| is/ea/id | manēret | |
| nōs | manērēmus | |
| vōs | manērētis | |
| eī/eae/ea | manērent |
Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany
Zakończone czynności hipotetyczne.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | mānserim | |
| tū | mānseris | |
| is/ea/id | mānserit | |
| nōs | mānserimus | |
| vōs | mānseritis | |
| eī/eae/ea | mānserint |
Imperātīvustryb rozkazujący
Rozkazy i prośby.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| tū | manē | |
| vōs | manēte |
manēre — najczęstsze pytania
Czy manēre to czasownik regularny?
Tak — manēre to czasownik regularny (Łaciński) i przyjmuje standardowe końcówki swojej grupy.
Co znaczy manēre?
manēre to czasownik (Łaciński) oznaczający „pozostać”.