Ćwiczenie odmiany czasowników Łaciński
Ćwicz teraz
Zacznij od razu — wybierzemy najlepszy czasownik na podstawie twoich postępów
Wskazówka Linguarudo
"Sum, esse, fuī" (być) to najważniejszy nieregularny czasownik łaciński. Pojawia się stale i ma unikalne formy.
Wszystkie 156 czasowników (Łaciński)
- acūere — ostrzyć
- agnoscere — rozpoznawać, uznawać
- amare — kochać
- ambiō — otaczać, obchodzić
- ambulare — chodzić
- ambulāre — chodzić
- ambulō — chodzić
- amo — kochać
- amāre — kochać
- amō — kochać
- audio — słyszeć, słuchać
- audire — słyszeć, słuchać
- audiō — słyszeć
- audīre — słyszeć
- capere — brać, chwytać
- capio — brać; chwytać
- capiō — brać, chwytać, pojmać
- clarifico — wyjaśniać, rozjaśniać
- cogere — gromadzić, zbierać, zmuszać
- cogitare — myśleć, rozważać
- cogito — myśleć, rozważać
- cogitāre — myśleć, rozważać
- comedere — jeść
- coquere — gotować, piec
- credere — wierzyć
- credo — wierzyć; powierzyć
- credō — wierzyć, ufać
- crēdō — wierzyć; ufać; powierzać
- cupere — pragnąć
- cupio — pragnąć, życzyć sobie
- curare — dbać o, troszczyć się o
- currere — biegać
- curro — biegać
- currō — biegać
- cōgitāre — myśleć, rozważać
- cōgitō — myśleć; rozważać
- dare — dawać
- dicere — mówić
- dico — mówić
- disco — uczyć się
- docere — uczyć / nauczać
- dono — dawać, darować
- dormio — spać
- dormire — spać
- dormiō — spać
- dormīre — spać
- ducere — prowadzić, zabierać
- dēbeō — być dłużnym; powinien
- dīcere — mówić
- dīcō — mówić / powiedzieć
- dō — dać
- emere — kupować, nabywać
- esse — być
- facere — robić, czynić
- facio — robić, czynić
- faciō — robić
- fero — nieść, przynosić; znosić
- ferre — nieść; znosić; przynosić
- festinare — spieszyć się, pośpieszać
- festīnāre — śpieszyć się, spieszyć
- frangere — łamać
- gaudere — cieszyć się
- habeo — mieć
- habere — mieć
- habeō — mieć
- habēre — mieć
- intellegere — rozumieć
- intellegō — rozumieć
- ire — iść
- iubere — rozkazywać; nakazywać; kazać
- laborare — pracować
- laboro — pracować
- laborō — pracować
- legere — czytać
- lego — czytać
- legō — czytać
- loqui — mówić, rozmawiać
- loquī — mówić
- ludere — grać
- malo — woleć, przedkładać
- manducare — żuć; jeść
- manere — pozostać
- maneō — pozostać
- maneō (manēre) — pozostać, zostać
- manēre — pozostać
- mittere — wysyłać
- mittō — wysłać
- moneō — ostrzegać, upominać, radzić
- movere — poruszać
- movēre — poruszać
- mutare — zmieniać, przekształcać, wymieniać
- narrare — opowiadać, relacjonować
- navigare — żeglować
- navigō — żeglować, nawigować
- parare — przygotować
- parāre — przygotować
- parō — przygotować
- petere — szukać; prosić
- petō — szukać; prosić
- placere — podobać się
- ponere — kłaść, stawiać
- pono — kłaść, stawiać
- ponō — kłaść, umieszczać
- portare — nosić, przynosić
- porto — nosić, nieść, przynosić
- portō — nosić/nieść
- posse — móc
- possum — móc
- putare — myśleć; przypuszczać; uważać
- putō — myśleć, przypuszczać, uważać
- pōnō — kłaść, położyć
- quaerere — szukać, pytać
- quaero — szukać; pytać
- rogare — pytać, prosić
- rogāre — prosić; błagać
- rogō — prosić
- scio — wiedzieć
- scire — wiedzieć
- scribere — pisać
- scribo — pisać
- scribō — pisać
- scīre — wiedzieć
- sedeo — siedzieć
- sedere — siedzieć
- sedeō — siedzieć
- sedēre — siedzieć
- sequi — podążać za, śledzić
- servare — ratować, zachować, strzec
- sileo — milczeć; być cichym
- spectare — patrzeć (na); obserwować
- specto — patrzeć, obserwować
- spectāre — patrzeć, obserwować
- spectō — patrzeć (na); obserwować
- sperare — mieć nadzieję
- spero — mieć nadzieję
- stare — stać; pozostawać
- studēre — uczyć się
- stāre — stać
- sum — być
- tacere — milczeć, zachować ciszę
- teneo — trzymać, zachować
- tenēre — trzymać
- tenēre — trzymać
- timeo — bać się
- timēre — bać się
- venio — przyjść
- venire — przychodzić
- veniō — przyjść
- venīre — przyjść
- video — widzieć
- videre — widzieć
- videō — widzieć
- vidēre — widzieć
- vivere — żyć
- vocare — wołać
- volo — chcieć
O koniugacji Łaciński
Koniugacja czasowników łacińskich
Czasowniki łacińskie są podzielone na cztery grupy koniugacyjne wyróżniane przez charakterystyczną samogłoskę tematyczną: pierwsza (-āre), druga (-ēre z długim e), trzecia (-ere z krótkim e) i czwarta (-īre). Grupa koniugacyjna określa wzory samogłoskowe w całym paradygmacie czasownika.
Formy podstawowe: Każdy łaciński czasownik ma cztery formy podstawowe — pierwszą osobę liczby pojedynczej czasu teraźniejszego trybu oznajmującego, bezokolicznik, pierwszą osobę liczby pojedynczej czasu przeszłego dokonanego trybu oznajmującego oraz imiesłów bierny czasu przeszłego. Z tych czterech form można wyprowadzić wszystkie odmienione formy czasownika.
Brak czasowników posiłkowych: W odróżnieniu od współczesnych języków romańskich, łacina tworzy perfectum, plusquamperfectum i futurum exactum za pomocą własnych końcówek zamiast czasowników posiłkowych. Każdy czas ma swój własny kompletny zestaw końcówek osobowych, co czyni system samowystarczalnym, ale wymagającym więcej zapamiętywania.