Odmiana czasownika putare (Łaciński)
putaremyśleć; przypuszczać; uważaćregularny
Praesēnsczas teraźniejszy
Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | putō | |
| tū | putās | |
| is/ea/id | putat | |
| nōs | putāmus | |
| vōs | putātis | |
| eī/eae/ea | putant |
Imperfectumczas przeszły niedokonany
Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | putābam | |
| tū | putābās | |
| is/ea/id | putābat | |
| nōs | putābāmus | |
| vōs | putābātis | |
| eī/eae/ea | putābant |
Futūrum Iczas przyszły
Czynności, które się wydarzą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | putābō | |
| tū | putābis | |
| is/ea/id | putābit | |
| nōs | putābimus | |
| vōs | putābitis | |
| eī/eae/ea | putābunt |
Perfectumczas przeszły dokonany
Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | putāvī | |
| tū | putāvistī | |
| is/ea/id | putāvit | |
| nōs | putāvimus | |
| vōs | putāvistis | |
| eī/eae/ea | putāvērunt |
Plūsquamperfectumczas zaprzeszły
Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | putāveram | |
| tū | putāverās | |
| is/ea/id | putāverat | |
| nōs | putāverāmus | |
| vōs | putāverātis | |
| eī/eae/ea | putāverant |
Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany
Czynności zakończone przed przyszłym momentem.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | putāverō | |
| tū | putāveris | |
| is/ea/id | putāverit | |
| nōs | putāverimus | |
| vōs | putāveritis | |
| eī/eae/ea | putāverint |
Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego
Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | putem | |
| tū | putēs | |
| is/ea/id | putet | |
| nōs | putēmus | |
| vōs | putētis | |
| eī/eae/ea | putent |
Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego
Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | putārem | |
| tū | putārēs | |
| is/ea/id | putāret | |
| nōs | putārēmus | |
| vōs | putārētis | |
| eī/eae/ea | putārent |
Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany
Zakończone czynności hipotetyczne.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | putāverim | |
| tū | putāverīs | |
| is/ea/id | putāverit | |
| nōs | putāverīmus | |
| vōs | putāverītis | |
| eī/eae/ea | putāverint |
Imperātīvustryb rozkazujący
Rozkazy i prośby.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| tū | putā | |
| vōs | putāte |
putare — najczęstsze pytania
Czy putare to czasownik regularny?
Tak — putare to czasownik regularny (Łaciński) i przyjmuje standardowe końcówki swojej grupy.
Co znaczy putare?
putare to czasownik (Łaciński) oznaczający „myśleć; przypuszczać; uważać”.