Odmiana czasownika scire (Łaciński)
scirewiedziećregularny
Praesēnsczas teraźniejszy
Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | scio | |
| tū | scis | |
| is/ea/id | scit | |
| nōs | scimus | |
| vōs | scitis | |
| eī/eae/ea | sciunt |
Imperfectumczas przeszły niedokonany
Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | sciebam | |
| tū | sciebas | |
| is/ea/id | sciebat | |
| nōs | sciebamus | |
| vōs | sciebatis | |
| eī/eae/ea | sciebant |
Futūrum Iczas przyszły
Czynności, które się wydarzą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | sciam | |
| tū | scies | |
| is/ea/id | sciet | |
| nōs | sciemus | |
| vōs | scietis | |
| eī/eae/ea | scient |
Perfectumczas przeszły dokonany
Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | scivi | |
| tū | scivisti | |
| is/ea/id | scivit | |
| nōs | scivimus | |
| vōs | scivistis | |
| eī/eae/ea | sciverunt |
Plūsquamperfectumczas zaprzeszły
Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | sciveram | |
| tū | sciveras | |
| is/ea/id | sciverat | |
| nōs | sciveramus | |
| vōs | sciveratis | |
| eī/eae/ea | sciverant |
Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany
Czynności zakończone przed przyszłym momentem.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | scivero | |
| tū | sciveris | |
| is/ea/id | sciverit | |
| nōs | sciverimus | |
| vōs | sciveritis | |
| eī/eae/ea | sciverint |
Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego
Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | sciam | |
| tū | scias | |
| is/ea/id | sciat | |
| nōs | sciamus | |
| vōs | sciatis | |
| eī/eae/ea | sciant |
Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego
Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | scirem | |
| tū | scires | |
| is/ea/id | sciret | |
| nōs | sciremus | |
| vōs | sciretis | |
| eī/eae/ea | scirent |
Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany
Zakończone czynności hipotetyczne.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | sciverim | |
| tū | sciveris | |
| is/ea/id | sciverit | |
| nōs | sciverimus | |
| vōs | sciveritis | |
| eī/eae/ea | sciverint |
Imperātīvustryb rozkazujący
Rozkazy i prośby.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| tū | sci | |
| vōs | scite |
scire — najczęstsze pytania
Czy scire to czasownik regularny?
Tak — scire to czasownik regularny (Łaciński) i przyjmuje standardowe końcówki swojej grupy.
Co znaczy scire?
scire to czasownik (Łaciński) oznaczający „wiedzieć”.