Vervoeging van cōgitāre (Latijn)
cōgitāredenken, overwegenregelmatig
Praesēnstegenwoordige tijd
Handelingen die nu of gewoonlijk plaatsvinden.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | cōgitō | |
| tū | cōgitās | |
| is/ea/id | cōgitat | |
| nōs | cōgitāmus | |
| vōs | cōgitātis | |
| eī/eae/ea | cōgitant |
Imperfectumonvoltooid verleden tijd
Voortdurende of gewoonlijke handelingen in het verleden.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | cōgitābam | |
| tū | cōgitābās | |
| is/ea/id | cōgitābat | |
| nōs | cōgitābāmus | |
| vōs | cōgitābātis | |
| eī/eae/ea | cōgitābant |
Futūrum Itoekomende tijd
Handelingen die zullen plaatsvinden.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | cōgitābō | |
| tū | cōgitābis | |
| is/ea/id | cōgitābit | |
| nōs | cōgitābimus | |
| vōs | cōgitābitis | |
| eī/eae/ea | cōgitābunt |
Perfectumvoltooid tegenwoordige tijd
Handelingen uit het verleden met gevolg voor het heden.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | cōgitāvī | |
| tū | cōgitāvistī | |
| is/ea/id | cōgitāvit | |
| nōs | cōgitāvimus | |
| vōs | cōgitāvistis | |
| eī/eae/ea | cōgitāvērunt |
Plūsquamperfectumvoltooid verleden tijd
Handelingen die vóór een andere handeling in het verleden klaar waren.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | cōgitāveram | |
| tū | cōgitāverās | |
| is/ea/id | cōgitāverat | |
| nōs | cōgitāverāmus | |
| vōs | cōgitāverātis | |
| eī/eae/ea | cōgitāverant |
Futūrum Perfectumvoltooid toekomende tijd
Handelingen die op een toekomstig moment klaar zullen zijn.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | cōgitāverō | |
| tū | cōgitāveris | |
| is/ea/id | cōgitāverit | |
| nōs | cōgitāverimus | |
| vōs | cōgitāveritis | |
| eī/eae/ea | cōgitāverint |
Subiūnctīvus Praesēnsaanvoegende wijs (tegenwoordig)
Wensen, twijfels en mogelijkheden in het heden.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | cōgitem | |
| tū | cōgitēs | |
| is/ea/id | cōgitet | |
| nōs | cōgitēmus | |
| vōs | cōgitētis | |
| eī/eae/ea | cōgitent |
Subiūnctīvus Imperfectumaanvoegende wijs (verleden)
Hypothetische of onwerkelijke situaties in het verleden.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | cōgitārem | |
| tū | cōgitārēs | |
| is/ea/id | cōgitāret | |
| nōs | cōgitārēmus | |
| vōs | cōgitārētis | |
| eī/eae/ea | cōgitārent |
Subiūnctīvus Perfectumaanvoegende wijs (voltooid)
Voltooide hypothetische handelingen.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | cōgitāverim | |
| tū | cōgitāveris | |
| is/ea/id | cōgitāverit | |
| nōs | cōgitāverimus | |
| vōs | cōgitāveritis | |
| eī/eae/ea | cōgitāverint |
Imperātīvusgebiedende wijs
Bevelen en verzoeken.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| tū | cōgitā | |
| nōs | cōgitāte |
cōgitāre — veelgestelde vragen
Is cōgitāre een regelmatig werkwoord?
Ja — cōgitāre is een regelmatig werkwoord (Latijn) en volgt de standaarduitgangen van zijn groep.
Wat betekent cōgitāre?
cōgitāre is een werkwoord (Latijn) dat "denken, overwegen" betekent.