Vervoeging van cogito (Latijn)
cogitodenken, overwegenregelmatig
Praesēnstegenwoordige tijd
Handelingen die nu of gewoonlijk plaatsvinden.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | cogito | |
| tū | cogitas | |
| is/ea/id | cogitat | |
| nōs | cogitamus | |
| vōs | cogitatis | |
| eī/eae/ea | cogitant |
Imperfectumonvoltooid verleden tijd
Voortdurende of gewoonlijke handelingen in het verleden.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | cogitabam | |
| tū | cogitabas | |
| is/ea/id | cogitabat | |
| nōs | cogitabamus | |
| vōs | cogitabatis | |
| eī/eae/ea | cogitabant |
Futūrum Itoekomende tijd
Handelingen die zullen plaatsvinden.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | cogitabo | |
| tū | cogitabis | |
| is/ea/id | cogitabit | |
| nōs | cogitabimus | |
| vōs | cogitabitis | |
| eī/eae/ea | cogitabunt |
Perfectumvoltooid tegenwoordige tijd
Handelingen uit het verleden met gevolg voor het heden.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | cogitavi | |
| tū | cogitavisti | |
| is/ea/id | cogitavit | |
| nōs | cogitavimus | |
| vōs | cogitavistis | |
| eī/eae/ea | cogitaverunt |
Plūsquamperfectumvoltooid verleden tijd
Handelingen die vóór een andere handeling in het verleden klaar waren.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | cogitaveram | |
| tū | cogitaveras | |
| is/ea/id | cogitaverat | |
| nōs | cogitaveramus | |
| vōs | cogitaveratis | |
| eī/eae/ea | cogitaverant |
Futūrum Perfectumvoltooid toekomende tijd
Handelingen die op een toekomstig moment klaar zullen zijn.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | cogitavero | |
| tū | cogitaveris | |
| is/ea/id | cogitaverit | |
| nōs | cogitaverimus | |
| vōs | cogitaveritis | |
| eī/eae/ea | cogitaverint |
Subiūnctīvus Praesēnsaanvoegende wijs (tegenwoordig)
Wensen, twijfels en mogelijkheden in het heden.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | cogitem | |
| tū | cogites | |
| is/ea/id | cogitet | |
| nōs | cogitemus | |
| vōs | cogitetis | |
| eī/eae/ea | cogitent |
Subiūnctīvus Imperfectumaanvoegende wijs (verleden)
Hypothetische of onwerkelijke situaties in het verleden.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | cogitarem | |
| tū | cogitares | |
| is/ea/id | cogitaret | |
| nōs | cogitaremus | |
| vōs | cogitaretis | |
| eī/eae/ea | cogitarent |
Subiūnctīvus Perfectumaanvoegende wijs (voltooid)
Voltooide hypothetische handelingen.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | cogitaverim | |
| tū | cogitaveris | |
| is/ea/id | cogitaverit | |
| nōs | cogitaverimus | |
| vōs | cogitaveritis | |
| eī/eae/ea | cogitaverint |
Imperātīvusgebiedende wijs
Bevelen en verzoeken.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| tū | cogita | |
| nōs | cogitate | |
| vōs | cogitate |
cogito — veelgestelde vragen
Is cogito een regelmatig werkwoord?
Ja — cogito is een regelmatig werkwoord (Latijn) en volgt de standaarduitgangen van zijn groep.
Wat betekent cogito?
cogito is een werkwoord (Latijn) dat "denken, overwegen" betekent.