Skip to content
Biblioteka
Ćwiczenia
Gry
Media Center
Do druku
Kursy
Test poziomu
Koniugacja
Słowo Dnia
Ćwiczenia pisania
Napisz do nas
Koniugacja.xlsx

Odmiana czasownika curro (Łaciński)

currobiegaćnieregularny

Praesēnsczas teraźniejszy

Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.

Praesēns — curro
OsobaKoniugacja
egocurrō
curris
is/ea/idcurrit
nōscurrimus
vōscurritis
eī/eae/eacurrunt

Imperfectumczas przeszły niedokonany

Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.

Imperfectum — curro
OsobaKoniugacja
egocurrēbam
currēbās
is/ea/idcurrēbat
nōscurrēbāmus
vōscurrēbātis
eī/eae/eacurrēbant

Futūrum Iczas przyszły

Czynności, które się wydarzą.

Futūrum I — curro
OsobaKoniugacja
egocurram
currēs
is/ea/idcurret
nōscurrēmus
vōscurrētis
eī/eae/eacurrent
Advertisement

Perfectumczas przeszły dokonany

Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.

Perfectum — curro
OsobaKoniugacja
egocucurrī
cucurristī
is/ea/idcucurrit
nōscucurrimus
vōscucurristis
eī/eae/eacucurrērunt

Plūsquamperfectumczas zaprzeszły

Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.

Plūsquamperfectum — curro
OsobaKoniugacja
egocucurreram
cucurrerās
is/ea/idcucurrerat
nōscucurrerāmus
vōscucurrerātis
eī/eae/eacucurrerant

Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany

Czynności zakończone przed przyszłym momentem.

Futūrum Perfectum — curro
OsobaKoniugacja
egocucurrerō
cucurreris
is/ea/idcucurrerit
nōscucurrerimus
vōscucurreritis
eī/eae/eacucurrerint
Advertisement

Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego

Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.

Subiūnctīvus Praesēns — curro
OsobaKoniugacja
egocurram
currās
is/ea/idcurrat
nōscurrāmus
vōscurrātis
eī/eae/eacurrant

Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego

Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.

Subiūnctīvus Imperfectum — curro
OsobaKoniugacja
egocurrerem
currerēs
is/ea/idcurreret
nōscurrerēmus
vōscurrerētis
eī/eae/eacurrerent

Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany

Zakończone czynności hipotetyczne.

Subiūnctīvus Perfectum — curro
OsobaKoniugacja
egocucurrerim
cucurreris
is/ea/idcucurrerit
nōscucurrerimus
vōscucurreritis
eī/eae/eacucurrerint
Advertisement

Imperātīvustryb rozkazujący

Rozkazy i prośby.

Imperātīvus — curro
OsobaKoniugacja
curre
nōscurrāmus
vōscurrite

curro — najczęstsze pytania

Czy curro to czasownik regularny?
Nie — curro to czasownik nieregularny (Łaciński), więc część form nie przyjmuje standardowych końcówek.
Co znaczy curro?
curro to czasownik (Łaciński) oznaczający „biegać”.