Odmiana czasownika cupio (Łaciński)
cupiopragnąć, życzyć sobienieregularny
Praesēnsczas teraźniejszy
Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | cupio | |
| tū | cupis | |
| is/ea/id | cupit | |
| nōs | cupimus | |
| vōs | cupitis | |
| eī/eae/ea | cupiunt |
Imperfectumczas przeszły niedokonany
Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | cupiebam | |
| tū | cupiebas | |
| is/ea/id | cupiebat | |
| nōs | cupiebamus | |
| vōs | cupiebatis | |
| eī/eae/ea | cupiebant |
Futūrum Iczas przyszły
Czynności, które się wydarzą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | cupiam | |
| tū | cupies | |
| is/ea/id | cupiet | |
| nōs | cupiemus | |
| vōs | cupietis | |
| eī/eae/ea | cupient |
Perfectumczas przeszły dokonany
Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | cupivi | |
| tū | cupivisti | |
| is/ea/id | cupivit | |
| nōs | cupivimus | |
| vōs | cupivistis | |
| eī/eae/ea | cupiverunt |
Plūsquamperfectumczas zaprzeszły
Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | cupiveram | |
| tū | cupiveras | |
| is/ea/id | cupiverat | |
| nōs | cupiveramus | |
| vōs | cupiveratis | |
| eī/eae/ea | cupiverant |
Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany
Czynności zakończone przed przyszłym momentem.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | cupivero | |
| tū | cupiveris | |
| is/ea/id | cupiverit | |
| nōs | cupiverimus | |
| vōs | cupiveritis | |
| eī/eae/ea | cupiverint |
Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego
Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | cupiam | |
| tū | cupias | |
| is/ea/id | cupiat | |
| nōs | cupiamus | |
| vōs | cupiatis | |
| eī/eae/ea | cupiant |
Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego
Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | cuperem | |
| tū | cuperes | |
| is/ea/id | cuperet | |
| nōs | cuperemus | |
| vōs | cuperetis | |
| eī/eae/ea | cuperent |
Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany
Zakończone czynności hipotetyczne.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | cupiverim | |
| tū | cupiveris | |
| is/ea/id | cupiverit | |
| nōs | cupiverimus | |
| vōs | cupiveritis | |
| eī/eae/ea | cupiverint |
Imperātīvustryb rozkazujący
Rozkazy i prośby.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| tū | cupe | |
| nōs | cupiamus | |
| vōs | cupite |
cupio — najczęstsze pytania
Czy cupio to czasownik regularny?
Nie — cupio to czasownik nieregularny (Łaciński), więc część form nie przyjmuje standardowych końcówek.
Co znaczy cupio?
cupio to czasownik (Łaciński) oznaczający „pragnąć, życzyć sobie”.