Odmiana czasownika disco (Łaciński)
discouczyć sięnieregularny
Praesēnsczas teraźniejszy
Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | disco | |
| tū | discis | |
| is/ea/id | discit | |
| nōs | discimus | |
| vōs | discitis | |
| eī/eae/ea | discunt |
Imperfectumczas przeszły niedokonany
Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | discebam | |
| tū | discebas | |
| is/ea/id | discebat | |
| nōs | discebamus | |
| vōs | discebatis | |
| eī/eae/ea | discebant |
Futūrum Iczas przyszły
Czynności, które się wydarzą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | discam | |
| tū | disces | |
| is/ea/id | discet | |
| nōs | discemus | |
| vōs | discetis | |
| eī/eae/ea | discent |
Perfectumczas przeszły dokonany
Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | didici | |
| tū | didicisti | |
| is/ea/id | didicit | |
| nōs | didicimus | |
| vōs | didicistis | |
| eī/eae/ea | didicerunt |
Plūsquamperfectumczas zaprzeszły
Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | didiceram | |
| tū | didiceras | |
| is/ea/id | didicerat | |
| nōs | didiceramus | |
| vōs | didiceratis | |
| eī/eae/ea | didicerant |
Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany
Czynności zakończone przed przyszłym momentem.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | didicero | |
| tū | didiceris | |
| is/ea/id | didicerit | |
| nōs | didicerimus | |
| vōs | didiceritis | |
| eī/eae/ea | didicerint |
Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego
Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | discam | |
| tū | discas | |
| is/ea/id | discat | |
| nōs | discamus | |
| vōs | discatis | |
| eī/eae/ea | discant |
Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego
Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | discerem | |
| tū | disceres | |
| is/ea/id | disceret | |
| nōs | disceremus | |
| vōs | disceretis | |
| eī/eae/ea | discerent |
Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany
Zakończone czynności hipotetyczne.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | didicerim | |
| tū | didiceris | |
| is/ea/id | didicerit | |
| nōs | didicerimus | |
| vōs | didiceritis | |
| eī/eae/ea | didicerint |
Imperātīvustryb rozkazujący
Rozkazy i prośby.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| tū | disce | |
| nōs | discamus | |
| vōs | discite |
disco — najczęstsze pytania
Czy disco to czasownik regularny?
Nie — disco to czasownik nieregularny (Łaciński), więc część form nie przyjmuje standardowych końcówek.
Co znaczy disco?
disco to czasownik (Łaciński) oznaczający „uczyć się”.