Odmiana czasownika emere (Łaciński)
emerekupowaćregularny
Praesēnsczas teraźniejszy
Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | emo | |
| tū | emis | |
| is/ea/id | emit | |
| nōs | emimus | |
| vōs | emitis | |
| eī/eae/ea | emunt |
Imperfectumczas przeszły niedokonany
Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | emebam | |
| tū | emebas | |
| is/ea/id | emebat | |
| nōs | emebamus | |
| vōs | emebatis | |
| eī/eae/ea | emebant |
Futūrum Iczas przyszły
Czynności, które się wydarzą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | emam | |
| tū | emes | |
| is/ea/id | emet | |
| nōs | ememus | |
| vōs | emetis | |
| eī/eae/ea | ement |
Perfectumczas przeszły dokonany
Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | emi | |
| tū | emisti | |
| is/ea/id | emit | |
| nōs | emimus | |
| vōs | emistis | |
| eī/eae/ea | emerunt |
Plūsquamperfectumczas zaprzeszły
Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | emeram | |
| tū | emeras | |
| is/ea/id | emerat | |
| nōs | emeramus | |
| vōs | emeratis | |
| eī/eae/ea | emerant |
Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany
Czynności zakończone przed przyszłym momentem.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | emero | |
| tū | emeris | |
| is/ea/id | emerit | |
| nōs | emerimus | |
| vōs | emeritis | |
| eī/eae/ea | emerint |
Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego
Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | emam | |
| tū | emas | |
| is/ea/id | emat | |
| nōs | emamus | |
| vōs | ematis | |
| eī/eae/ea | emant |
Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego
Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | emerem | |
| tū | emeres | |
| is/ea/id | emeret | |
| nōs | emeremus | |
| vōs | emeretis | |
| eī/eae/ea | emerent |
Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany
Zakończone czynności hipotetyczne.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | emerim | |
| tū | emeris | |
| is/ea/id | emerit | |
| nōs | emerimus | |
| vōs | emeritis | |
| eī/eae/ea | emerint |
Imperātīvustryb rozkazujący
Rozkazy i prośby.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| tū | eme | |
| nōs | emamus | |
| vōs | emite |
emere — najczęstsze pytania
Czy emere to czasownik regularny?
Tak — emere to czasownik regularny (Łaciński) i przyjmuje standardowe końcówki swojej grupy.
Co znaczy emere?
emere to czasownik (Łaciński) oznaczający „kupować”.