Odmiana czasownika facere (Łaciński)
facererobić, czynićnieregularny
Praesēnsczas teraźniejszy
Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | facio | |
| tū | facis | |
| is/ea/id | facit | |
| nōs | facimus | |
| vōs | facitis | |
| eī/eae/ea | faciunt |
Imperfectumczas przeszły niedokonany
Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | faciebam | |
| tū | faciebas | |
| is/ea/id | faciebat | |
| nōs | faciebamus | |
| vōs | faciebatis | |
| eī/eae/ea | faciebant |
Futūrum Iczas przyszły
Czynności, które się wydarzą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | faciam | |
| tū | facies | |
| is/ea/id | faciet | |
| nōs | faciemus | |
| vōs | facietis | |
| eī/eae/ea | facient |
Perfectumczas przeszły dokonany
Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | feci | |
| tū | fecisti | |
| is/ea/id | fecit | |
| nōs | fecimus | |
| vōs | fecistis | |
| eī/eae/ea | fecerunt |
Plūsquamperfectumczas zaprzeszły
Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | feceram | |
| tū | feceras | |
| is/ea/id | fecerat | |
| nōs | feceramus | |
| vōs | feceratis | |
| eī/eae/ea | fecerant |
Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany
Czynności zakończone przed przyszłym momentem.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | fecero | |
| tū | feceris | |
| is/ea/id | fecerit | |
| nōs | fecerimus | |
| vōs | feceritis | |
| eī/eae/ea | fecerint |
Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego
Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | fiam | |
| tū | fias | |
| is/ea/id | fiat | |
| nōs | fiamus | |
| vōs | fiatis | |
| eī/eae/ea | fiant |
Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego
Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | facerem | |
| tū | faceres | |
| is/ea/id | faceret | |
| nōs | faceremus | |
| vōs | faceretis | |
| eī/eae/ea | facerent |
Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany
Zakończone czynności hipotetyczne.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | fecerim | |
| tū | feceris | |
| is/ea/id | fecerit | |
| nōs | fecerimus | |
| vōs | feceritis | |
| eī/eae/ea | fecerint |
Imperātīvustryb rozkazujący
Rozkazy i prośby.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| tū | face | |
| nōs | faciamus | |
| vōs | facite |
facere — najczęstsze pytania
Czy facere to czasownik regularny?
Nie — facere to czasownik nieregularny (Łaciński), więc część form nie przyjmuje standardowych końcówek.
Co znaczy facere?
facere to czasownik (Łaciński) oznaczający „robić, czynić”.