Odmiana czasownika moneō (Łaciński)
moneōostrzegać, upominać, radzićregularny
Praesēnsczas teraźniejszy
Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | moneō | |
| tū | monēs | |
| is/ea/id | monet | |
| nōs | monēmus | |
| vōs | monētis | |
| eī/eae/ea | monent |
Imperfectumczas przeszły niedokonany
Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | monēbam | |
| tū | monēbās | |
| is/ea/id | monēbat | |
| nōs | monēbāmus | |
| vōs | monēbātis | |
| eī/eae/ea | monēbant |
Futūrum Iczas przyszły
Czynności, które się wydarzą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | monēbō | |
| tū | monēbis | |
| is/ea/id | monēbit | |
| nōs | monēbimus | |
| vōs | monēbitis | |
| eī/eae/ea | monēbunt |
Perfectumczas przeszły dokonany
Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | monuī | |
| tū | monuistī | |
| is/ea/id | monuit | |
| nōs | monuimus | |
| vōs | monuistis | |
| eī/eae/ea | monuērunt |
Plūsquamperfectumczas zaprzeszły
Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | monueram | |
| tū | monuerās | |
| is/ea/id | monuerat | |
| nōs | monuerāmus | |
| vōs | monuerātis | |
| eī/eae/ea | monuerant |
Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany
Czynności zakończone przed przyszłym momentem.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | monuerō | |
| tū | monueris | |
| is/ea/id | monuerit | |
| nōs | monuerimus | |
| vōs | monueritis | |
| eī/eae/ea | monuerint |
Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego
Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | moneam | |
| tū | moneās | |
| is/ea/id | moneat | |
| nōs | moneāmus | |
| vōs | moneātis | |
| eī/eae/ea | moneant |
Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego
Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | monērem | |
| tū | monērēs | |
| is/ea/id | monēret | |
| nōs | monērēmus | |
| vōs | monērētis | |
| eī/eae/ea | monērent |
Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany
Zakończone czynności hipotetyczne.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | monuerim | |
| tū | monuerīs | |
| is/ea/id | monuerit | |
| nōs | monuerimus | |
| vōs | monueritis | |
| eī/eae/ea | monuerint |
Imperātīvustryb rozkazujący
Rozkazy i prośby.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| tū | monē | |
| vōs | monēte |
moneō — najczęstsze pytania
Czy moneō to czasownik regularny?
Tak — moneō to czasownik regularny (Łaciński) i przyjmuje standardowe końcówki swojej grupy.
Co znaczy moneō?
moneō to czasownik (Łaciński) oznaczający „ostrzegać, upominać, radzić”.