Odmiana czasownika quaerere (Łaciński)
quaerereszukać, pytaćregularny
Praesēnsczas teraźniejszy
Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | quaero | |
| tū | quaeris | |
| is/ea/id | quaerit | |
| nōs | quaerimus | |
| vōs | quaeritis | |
| eī/eae/ea | quaerunt |
Imperfectumczas przeszły niedokonany
Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | quaerebam | |
| tū | quaerebas | |
| is/ea/id | quaerebat | |
| nōs | quaerebamus | |
| vōs | quaerebatis | |
| eī/eae/ea | quaerebant |
Futūrum Iczas przyszły
Czynności, które się wydarzą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | quaeram | |
| tū | quaeres | |
| is/ea/id | quaeret | |
| nōs | quaeremus | |
| vōs | quaeretis | |
| eī/eae/ea | quaerent |
Perfectumczas przeszły dokonany
Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | quaesivi | |
| tū | quaesivisti | |
| is/ea/id | quaesivit | |
| nōs | quaesivimus | |
| vōs | quaesivistis | |
| eī/eae/ea | quaesiverunt |
Plūsquamperfectumczas zaprzeszły
Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | quaesiveram | |
| tū | quaesiveras | |
| is/ea/id | quaesiverat | |
| nōs | quaesiveramus | |
| vōs | quaesiveratis | |
| eī/eae/ea | quaesiverant |
Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany
Czynności zakończone przed przyszłym momentem.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | quaesivero | |
| tū | quaesiveris | |
| is/ea/id | quaesiverit | |
| nōs | quaesiverimus | |
| vōs | quaesiveritis | |
| eī/eae/ea | quaesiverint |
Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego
Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | quaeram | |
| tū | quaeras | |
| is/ea/id | quaerat | |
| nōs | quaeramus | |
| vōs | quaeratis | |
| eī/eae/ea | quaerant |
Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego
Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | quaererem | |
| tū | quaereres | |
| is/ea/id | quaereret | |
| nōs | quaereremus | |
| vōs | quaereretis | |
| eī/eae/ea | quaererent |
Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany
Zakończone czynności hipotetyczne.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | quaesiverim | |
| tū | quaesiveris | |
| is/ea/id | quaesiverit | |
| nōs | quaesiverimus | |
| vōs | quaesiveritis | |
| eī/eae/ea | quaesiverint |
Imperātīvustryb rozkazujący
Rozkazy i prośby.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| tū | quaere | |
| nōs | quaeramus | |
| vōs | quaerite |
quaerere — najczęstsze pytania
Czy quaerere to czasownik regularny?
Tak — quaerere to czasownik regularny (Łaciński) i przyjmuje standardowe końcówki swojej grupy.
Co znaczy quaerere?
quaerere to czasownik (Łaciński) oznaczający „szukać, pytać”.