Odmiana czasownika sedere (Łaciński)
sederesiedziećregularny
Praesēnsczas teraźniejszy
Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | sedeo | |
| tū | sedes | |
| is/ea/id | sedet | |
| nōs | sedemus | |
| vōs | sedetis | |
| eī/eae/ea | sedent |
Imperfectumczas przeszły niedokonany
Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | sedebam | |
| tū | sedebas | |
| is/ea/id | sedebat | |
| nōs | sedebamus | |
| vōs | sedebatis | |
| eī/eae/ea | sedebant |
Futūrum Iczas przyszły
Czynności, które się wydarzą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | sedebo | |
| tū | sedebis | |
| is/ea/id | sedebit | |
| nōs | sedebimus | |
| vōs | sedebitis | |
| eī/eae/ea | sedebunt |
Perfectumczas przeszły dokonany
Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | sedi | |
| tū | sedisti | |
| is/ea/id | sedit | |
| nōs | sedimus | |
| vōs | sedistis | |
| eī/eae/ea | sederunt |
Plūsquamperfectumczas zaprzeszły
Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | sederam | |
| tū | sederas | |
| is/ea/id | sederat | |
| nōs | sederamus | |
| vōs | sederatis | |
| eī/eae/ea | sederant |
Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany
Czynności zakończone przed przyszłym momentem.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | sedero | |
| tū | sederis | |
| is/ea/id | sederit | |
| nōs | sederimus | |
| vōs | sederitis | |
| eī/eae/ea | sederint |
Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego
Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | sedeam | |
| tū | sedeas | |
| is/ea/id | sedeat | |
| nōs | sedeamus | |
| vōs | sedeatis | |
| eī/eae/ea | sedeant |
Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego
Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | sederem | |
| tū | sederes | |
| is/ea/id | sederet | |
| nōs | sederemus | |
| vōs | sederetis | |
| eī/eae/ea | sederent |
Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany
Zakończone czynności hipotetyczne.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | sederim | |
| tū | sederis | |
| is/ea/id | sederit | |
| nōs | sederimus | |
| vōs | sederitis | |
| eī/eae/ea | sederint |
Imperātīvustryb rozkazujący
Rozkazy i prośby.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| tū | sede | |
| nōs | sedete |
sedere — najczęstsze pytania
Czy sedere to czasownik regularny?
Tak — sedere to czasownik regularny (Łaciński) i przyjmuje standardowe końcówki swojej grupy.
Co znaczy sedere?
sedere to czasownik (Łaciński) oznaczający „siedzieć”.