Odmiana czasownika spectare (Łaciński)
spectarepatrzeć (na); obserwowaćregularny
Praesēnsczas teraźniejszy
Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | specto | |
| tū | spectas | |
| is/ea/id | spectat | |
| nōs | spectamus | |
| vōs | spectatis | |
| eī/eae/ea | spectant |
Imperfectumczas przeszły niedokonany
Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | spectabam | |
| tū | spectabas | |
| is/ea/id | spectabat | |
| nōs | spectabamus | |
| vōs | spectabatis | |
| eī/eae/ea | spectabant |
Futūrum Iczas przyszły
Czynności, które się wydarzą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | spectabo | |
| tū | spectabis | |
| is/ea/id | spectabit | |
| nōs | spectabimus | |
| vōs | spectabitis | |
| eī/eae/ea | spectabunt |
Perfectumczas przeszły dokonany
Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | spectavi | |
| tū | spectavisti | |
| is/ea/id | spectavit | |
| nōs | spectavimus | |
| vōs | spectavistis | |
| eī/eae/ea | spectaverunt |
Plūsquamperfectumczas zaprzeszły
Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | spectaveram | |
| tū | spectaveras | |
| is/ea/id | spectaverat | |
| nōs | spectaveramus | |
| vōs | spectaveratis | |
| eī/eae/ea | spectaverant |
Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany
Czynności zakończone przed przyszłym momentem.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | spectavero | |
| tū | spectaveris | |
| is/ea/id | spectaverit | |
| nōs | spectaverimus | |
| vōs | spectaveritis | |
| eī/eae/ea | spectaverint |
Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego
Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | spectem | |
| tū | spectes | |
| is/ea/id | spectet | |
| nōs | spectemus | |
| vōs | spectetis | |
| eī/eae/ea | spectent |
Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego
Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | spectarem | |
| tū | spectares | |
| is/ea/id | spectaret | |
| nōs | spectaremus | |
| vōs | spectaretis | |
| eī/eae/ea | spectarent |
Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany
Zakończone czynności hipotetyczne.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | spectaverim | |
| tū | spectaveris | |
| is/ea/id | spectaverit | |
| nōs | spectaverimus | |
| vōs | spectaveritis | |
| eī/eae/ea | spectaverint |
Imperātīvustryb rozkazujący
Rozkazy i prośby.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| tū | specta | |
| nōs | spectemus | |
| vōs | spectate |
spectare — najczęstsze pytania
Czy spectare to czasownik regularny?
Tak — spectare to czasownik regularny (Łaciński) i przyjmuje standardowe końcówki swojej grupy.
Co znaczy spectare?
spectare to czasownik (Łaciński) oznaczający „patrzeć (na); obserwować”.