Odmiana czasownika studēre (Łaciński)
studēreuczyć sięregularny
Praesēnsczas teraźniejszy
Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | studeō | |
| tū | studēs | |
| is/ea/id | studet | |
| nōs | studēmus | |
| vōs | studētis | |
| eī/eae/ea | student |
Imperfectumczas przeszły niedokonany
Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | studēbam | |
| tū | studēbās | |
| is/ea/id | studēbat | |
| nōs | studēbāmus | |
| vōs | studēbātis | |
| eī/eae/ea | studēbant |
Futūrum Iczas przyszły
Czynności, które się wydarzą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | studēbō | |
| tū | studēbis | |
| is/ea/id | studēbit | |
| nōs | studēbimus | |
| vōs | studēbitis | |
| eī/eae/ea | studēbunt |
Perfectumczas przeszły dokonany
Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | studuī | |
| tū | studuistī | |
| is/ea/id | stūduit | |
| nōs | studuimus | |
| vōs | studuistis | |
| eī/eae/ea | studuērunt |
Plūsquamperfectumczas zaprzeszły
Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | stūdueram | |
| tū | stūduerās | |
| is/ea/id | stūduerat | |
| nōs | stūduerāmus | |
| vōs | stūduerātis | |
| eī/eae/ea | stūduerant |
Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany
Czynności zakończone przed przyszłym momentem.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | stūduerō | |
| tū | stūdueris | |
| is/ea/id | stūduerit | |
| nōs | stūduerimus | |
| vōs | stūdueritis | |
| eī/eae/ea | stūduerint |
Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego
Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | studeam | |
| tū | studeās | |
| is/ea/id | studeat | |
| nōs | studeāmus | |
| vōs | studeātis | |
| eī/eae/ea | studeant |
Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego
Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | studērem | |
| tū | studērēs | |
| is/ea/id | studēret | |
| nōs | studērēmus | |
| vōs | studērētis | |
| eī/eae/ea | studērent |
Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany
Zakończone czynności hipotetyczne.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | stūduerim | |
| tū | stūduerīs | |
| is/ea/id | stūduerit | |
| nōs | stūduerīmus | |
| vōs | stūduerītis | |
| eī/eae/ea | stūduerint |
Imperātīvustryb rozkazujący
Rozkazy i prośby.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| tū | studē | |
| vōs | studēte |
studēre — najczęstsze pytania
Czy studēre to czasownik regularny?
Tak — studēre to czasownik regularny (Łaciński) i przyjmuje standardowe końcówki swojej grupy.
Co znaczy studēre?
studēre to czasownik (Łaciński) oznaczający „uczyć się”.