Odmiana czasownika stare (Łaciński)
starestać; pozostawaćregularny
Praesēnsczas teraźniejszy
Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | stō | |
| tū | stās | |
| is/ea/id | stat | |
| nōs | stāmus | |
| vōs | stātis | |
| eī/eae/ea | stant |
Imperfectumczas przeszły niedokonany
Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | stābam | |
| tū | stābās | |
| is/ea/id | stābat | |
| nōs | stābāmus | |
| vōs | stābātis | |
| eī/eae/ea | stābant |
Futūrum Iczas przyszły
Czynności, które się wydarzą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | stābō | |
| tū | stābis | |
| is/ea/id | stābit | |
| nōs | stābimus | |
| vōs | stābitis | |
| eī/eae/ea | stābunt |
Perfectumczas przeszły dokonany
Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | stetī | |
| tū | stetistī | |
| is/ea/id | stetit | |
| nōs | stetimus | |
| vōs | stetistis | |
| eī/eae/ea | stetērunt |
Plūsquamperfectumczas zaprzeszły
Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | steteram | |
| tū | steterās | |
| is/ea/id | steterat | |
| nōs | steterāmus | |
| vōs | steterātis | |
| eī/eae/ea | steterant |
Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany
Czynności zakończone przed przyszłym momentem.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | steterō | |
| tū | steteris | |
| is/ea/id | steterit | |
| nōs | steterimus | |
| vōs | steteritis | |
| eī/eae/ea | steterint |
Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego
Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | stem | |
| tū | stēs | |
| is/ea/id | stet | |
| nōs | stēmus | |
| vōs | stētis | |
| eī/eae/ea | stent |
Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego
Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | stārem | |
| tū | stāres | |
| is/ea/id | stāret | |
| nōs | stārēmus | |
| vōs | stārētis | |
| eī/eae/ea | stārent |
Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany
Zakończone czynności hipotetyczne.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | steterim | |
| tū | steterīs | |
| is/ea/id | steterit | |
| nōs | steterīmus | |
| vōs | steterītis | |
| eī/eae/ea | steterint |
Imperātīvustryb rozkazujący
Rozkazy i prośby.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| tū | stā | |
| vōs | stāte |
stare — najczęstsze pytania
Czy stare to czasownik regularny?
Tak — stare to czasownik regularny (Łaciński) i przyjmuje standardowe końcówki swojej grupy.
Co znaczy stare?
stare to czasownik (Łaciński) oznaczający „stać; pozostawać”.