Odmiana czasownika venire (Łaciński)
venireprzychodzićnieregularny
Praesēnsczas teraźniejszy
Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | venio | |
| tū | venis | |
| is/ea/id | venit | |
| nōs | venimus | |
| vōs | venitis | |
| eī/eae/ea | veniunt |
Imperfectumczas przeszły niedokonany
Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | veniebam | |
| tū | veniebas | |
| is/ea/id | veniebat | |
| nōs | veniebamus | |
| vōs | veniebatis | |
| eī/eae/ea | veniebant |
Futūrum Iczas przyszły
Czynności, które się wydarzą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | veniam | |
| tū | venies | |
| is/ea/id | veniet | |
| nōs | veniemus | |
| vōs | venietis | |
| eī/eae/ea | venient |
Perfectumczas przeszły dokonany
Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | veni | |
| tū | venisti | |
| is/ea/id | venit | |
| nōs | venimus | |
| vōs | venistis | |
| eī/eae/ea | venerunt |
Plūsquamperfectumczas zaprzeszły
Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | veneram | |
| tū | veneras | |
| is/ea/id | venerat | |
| nōs | veneramus | |
| vōs | veneratis | |
| eī/eae/ea | venerant |
Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany
Czynności zakończone przed przyszłym momentem.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | venero | |
| tū | veneris | |
| is/ea/id | venerit | |
| nōs | venerimus | |
| vōs | veneritis | |
| eī/eae/ea | venerint |
Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego
Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | veniam | |
| tū | venias | |
| is/ea/id | veniat | |
| nōs | veniamus | |
| vōs | veniatis | |
| eī/eae/ea | veniant |
Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego
Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | venirem | |
| tū | venires | |
| is/ea/id | veniret | |
| nōs | veniremus | |
| vōs | veniretis | |
| eī/eae/ea | venirent |
Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany
Zakończone czynności hipotetyczne.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | venerim | |
| tū | veneris | |
| is/ea/id | venerit | |
| nōs | venerimus | |
| vōs | veneritis | |
| eī/eae/ea | venerint |
Imperātīvustryb rozkazujący
Rozkazy i prośby.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| tū | veni | |
| nōs | veniamus | |
| vōs | venite |
venire — najczęstsze pytania
Czy venire to czasownik regularny?
Nie — venire to czasownik nieregularny (Łaciński), więc część form nie przyjmuje standardowych końcówek.
Co znaczy venire?
venire to czasownik (Łaciński) oznaczający „przychodzić”.