Vervoeging van cogere (Latijn)
cogereverzamelen, bijeenbrengen, dwingenonregelmatig
Praesēnstegenwoordige tijd
Handelingen die nu of gewoonlijk plaatsvinden.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | cogō | |
| tū | cogis | |
| is/ea/id | cogit | |
| nōs | cogimus | |
| vōs | cogitis | |
| eī/eae/ea | cogunt |
Imperfectumonvoltooid verleden tijd
Voortdurende of gewoonlijke handelingen in het verleden.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | cogēbam | |
| tū | cogēbās | |
| is/ea/id | cogēbat | |
| nōs | cogēbāmus | |
| vōs | cogēbātis | |
| eī/eae/ea | cogēbant |
Futūrum Itoekomende tijd
Handelingen die zullen plaatsvinden.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | cogam | |
| tū | cogēs | |
| is/ea/id | coget | |
| nōs | cogēmus | |
| vōs | cogētis | |
| eī/eae/ea | cogent |
Perfectumvoltooid tegenwoordige tijd
Handelingen uit het verleden met gevolg voor het heden.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | coēgī | |
| tū | coēgistī | |
| is/ea/id | coēgit | |
| nōs | coēgimus | |
| vōs | coēgistis | |
| eī/eae/ea | coēgērunt |
Plūsquamperfectumvoltooid verleden tijd
Handelingen die vóór een andere handeling in het verleden klaar waren.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | coēgeram | |
| tū | coēgerās | |
| is/ea/id | coēgerat | |
| nōs | coēgerāmus | |
| vōs | coēgerātis | |
| eī/eae/ea | coēgerant |
Futūrum Perfectumvoltooid toekomende tijd
Handelingen die op een toekomstig moment klaar zullen zijn.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | coēgerō | |
| tū | coēgeris | |
| is/ea/id | coēgerit | |
| nōs | coēgerimus | |
| vōs | coēgeritis | |
| eī/eae/ea | coēgerint |
Subiūnctīvus Praesēnsaanvoegende wijs (tegenwoordig)
Wensen, twijfels en mogelijkheden in het heden.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | cogam | |
| tū | cogās | |
| is/ea/id | cogat | |
| nōs | cogāmus | |
| vōs | cogātis | |
| eī/eae/ea | cogant |
Subiūnctīvus Imperfectumaanvoegende wijs (verleden)
Hypothetische of onwerkelijke situaties in het verleden.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | cogerem | |
| tū | cogerēs | |
| is/ea/id | cogeret | |
| nōs | cogerēmus | |
| vōs | cogerētis | |
| eī/eae/ea | cogerent |
Subiūnctīvus Perfectumaanvoegende wijs (voltooid)
Voltooide hypothetische handelingen.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| ego | coēgerim | |
| tū | coēgeris | |
| is/ea/id | coēgerit | |
| nōs | coēgerimus | |
| vōs | coēgeritis | |
| eī/eae/ea | coēgerint |
Imperātīvusgebiedende wijs
Bevelen en verzoeken.
| Persoon | Vervoeging | |
|---|---|---|
| tū | coge | |
| nōs | cogite | |
| vōs | cogite |
cogere — veelgestelde vragen
Is cogere een regelmatig werkwoord?
Nee — cogere is een onregelmatig werkwoord (Latijn); sommige vormen volgen de standaarduitgangen niet.
Wat betekent cogere?
cogere is een werkwoord (Latijn) dat "verzamelen, bijeenbrengen, dwingen" betekent.