Odmiana czasownika agnoscere (Łaciński)
agnoscererozpoznawać, uznawaćregularny
Praesēnsczas teraźniejszy
Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | agnosco | |
| tū | agnoscis | |
| is/ea/id | agnoscit | |
| nōs | agnoscimus | |
| vōs | agnoscitis | |
| eī/eae/ea | agnoscunt |
Imperfectumczas przeszły niedokonany
Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | agnoscebam | |
| tū | agnoscebas | |
| is/ea/id | agnoscebat | |
| nōs | agnoscebamus | |
| vōs | agnoscebatis | |
| eī/eae/ea | agnoscebant |
Futūrum Iczas przyszły
Czynności, które się wydarzą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | agnoscam | |
| tū | agnosces | |
| is/ea/id | agnoscet | |
| nōs | agnoscemus | |
| vōs | agnoscetis | |
| eī/eae/ea | agnoscent |
Perfectumczas przeszły dokonany
Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | agnovi | |
| tū | agnovisti | |
| is/ea/id | agnovit | |
| nōs | agnovimus | |
| vōs | agnovistis | |
| eī/eae/ea | agnoverunt |
Plūsquamperfectumczas zaprzeszły
Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | agnoveram | |
| tū | agnoveras | |
| is/ea/id | agnoverat | |
| nōs | agnoveramus | |
| vōs | agnoveratis | |
| eī/eae/ea | agnoverant |
Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany
Czynności zakończone przed przyszłym momentem.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | agnovero | |
| tū | agnoveris | |
| is/ea/id | agnoverit | |
| nōs | agnoverimus | |
| vōs | agnoveritis | |
| eī/eae/ea | agnoverint |
Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego
Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | agnoscam | |
| tū | agnoscas | |
| is/ea/id | agnoscat | |
| nōs | agnoscamus | |
| vōs | agnoscatis | |
| eī/eae/ea | agnoscant |
Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego
Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | agnoscerem | |
| tū | agnosceres | |
| is/ea/id | agnosceret | |
| nōs | agnosceremus | |
| vōs | agnosceretis | |
| eī/eae/ea | agnoscerent |
Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany
Zakończone czynności hipotetyczne.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | agnoverim | |
| tū | agnoveris | |
| is/ea/id | agnoverit | |
| nōs | agnoverimus | |
| vōs | agnoveritis | |
| eī/eae/ea | agnoverint |
Imperātīvustryb rozkazujący
Rozkazy i prośby.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| tū | agnosce | |
| nōs | agnoscite | |
| vōs | agnoscite |
agnoscere — najczęstsze pytania
Czy agnoscere to czasownik regularny?
Tak — agnoscere to czasownik regularny (Łaciński) i przyjmuje standardowe końcówki swojej grupy.
Co znaczy agnoscere?
agnoscere to czasownik (Łaciński) oznaczający „rozpoznawać, uznawać”.