Odmiana czasownika amo (Łaciński)
amokochaćregularny
Praesēnsczas teraźniejszy
Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | amo | |
| tū | amas | |
| is/ea/id | amat | |
| nōs | amamus | |
| vōs | amatis | |
| eī/eae/ea | amant |
Imperfectumczas przeszły niedokonany
Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | amabam | |
| tū | amabas | |
| is/ea/id | amabat | |
| nōs | amabamus | |
| vōs | amabatis | |
| eī/eae/ea | amabant |
Futūrum Iczas przyszły
Czynności, które się wydarzą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | amabo | |
| tū | amabis | |
| is/ea/id | amabit | |
| nōs | amabimus | |
| vōs | amabitis | |
| eī/eae/ea | amabunt |
Perfectumczas przeszły dokonany
Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | amavi | |
| tū | amavisti | |
| is/ea/id | amavit | |
| nōs | amavimus | |
| vōs | amavistis | |
| eī/eae/ea | amaverunt |
Plūsquamperfectumczas zaprzeszły
Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | amaveram | |
| tū | amaveras | |
| is/ea/id | amaverat | |
| nōs | amaveramus | |
| vōs | amaveratis | |
| eī/eae/ea | amaverant |
Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany
Czynności zakończone przed przyszłym momentem.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | amavero | |
| tū | amaveris | |
| is/ea/id | amaverit | |
| nōs | amaverimus | |
| vōs | amaveritis | |
| eī/eae/ea | amaverint |
Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego
Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | amem | |
| tū | ames | |
| is/ea/id | amet | |
| nōs | amemus | |
| vōs | ametis | |
| eī/eae/ea | ament |
Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego
Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | amarem | |
| tū | amares | |
| is/ea/id | amaret | |
| nōs | amaremus | |
| vōs | amaretis | |
| eī/eae/ea | amarent |
Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany
Zakończone czynności hipotetyczne.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | amaverim | |
| tū | amaveris | |
| is/ea/id | amaverit | |
| nōs | amaverimus | |
| vōs | amaveritis | |
| eī/eae/ea | amaverint |
Imperātīvustryb rozkazujący
Rozkazy i prośby.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| tū | ama | |
| nōs | amemus | |
| vōs | amate |
amo — najczęstsze pytania
Czy amo to czasownik regularny?
Tak — amo to czasownik regularny (Łaciński) i przyjmuje standardowe końcówki swojej grupy.
Co znaczy amo?
amo to czasownik (Łaciński) oznaczający „kochać”.