Odmiana czasownika credō (Łaciński)
credōwierzyć, ufaćregularny
Praesēnsczas teraźniejszy
Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | credō | |
| tū | credis | |
| is/ea/id | credit | |
| nōs | credimus | |
| vōs | creditis | |
| eī/eae/ea | credunt |
Imperfectumczas przeszły niedokonany
Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | crēdēbam | |
| tū | crēdēbās | |
| is/ea/id | crēdēbat | |
| nōs | crēdēbāmus | |
| vōs | crēdēbātis | |
| eī/eae/ea | crēdēbant |
Futūrum Iczas przyszły
Czynności, które się wydarzą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | crēdam | |
| tū | crēdēs | |
| is/ea/id | crēdet | |
| nōs | crēdēmus | |
| vōs | crēdētis | |
| eī/eae/ea | crēdent |
Perfectumczas przeszły dokonany
Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | crēdidī | |
| tū | crēdidistī | |
| is/ea/id | crēdidit | |
| nōs | crēdidimus | |
| vōs | crēdidistis | |
| eī/eae/ea | crēdidērunt |
Plūsquamperfectumczas zaprzeszły
Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | crēdideram | |
| tū | crēdiderās | |
| is/ea/id | crēdiderat | |
| nōs | crēdiderāmus | |
| vōs | crēdiderātis | |
| eī/eae/ea | crēdiderant |
Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany
Czynności zakończone przed przyszłym momentem.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | crēdiderō | |
| tū | crēdideris | |
| is/ea/id | crēdiderit | |
| nōs | crēdiderimus | |
| vōs | crēdideritis | |
| eī/eae/ea | crēdiderint |
Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego
Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | crēdam | |
| tū | crēdās | |
| is/ea/id | crēdat | |
| nōs | crēdāmus | |
| vōs | crēdātis | |
| eī/eae/ea | crēdant |
Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego
Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | crēderem | |
| tū | crēderēs | |
| is/ea/id | crēderet | |
| nōs | crēderēmus | |
| vōs | crēderētis | |
| eī/eae/ea | crēderent |
Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany
Zakończone czynności hipotetyczne.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | crēdiderim | |
| tū | crēdideris | |
| is/ea/id | crēdiderit | |
| nōs | crēdiderimus | |
| vōs | crēdideritis | |
| eī/eae/ea | crēdiderint |
Imperātīvustryb rozkazujący
Rozkazy i prośby.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| tū | crēde | |
| vōs | crēdite |
credō — najczęstsze pytania
Czy credō to czasownik regularny?
Tak — credō to czasownik regularny (Łaciński) i przyjmuje standardowe końcówki swojej grupy.
Co znaczy credō?
credō to czasownik (Łaciński) oznaczający „wierzyć, ufać”.