Odmiana czasownika credo (Łaciński)
credowierzyć; powierzyćregularny
Praesēnsczas teraźniejszy
Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | credo | |
| tū | credis | |
| is/ea/id | credit | |
| nōs | credimus | |
| vōs | creditis | |
| eī/eae/ea | credunt |
Imperfectumczas przeszły niedokonany
Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | credebam | |
| tū | credebas | |
| is/ea/id | credebat | |
| nōs | credebamus | |
| vōs | credebatis | |
| eī/eae/ea | credebant |
Futūrum Iczas przyszły
Czynności, które się wydarzą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | credam | |
| tū | credes | |
| is/ea/id | credet | |
| nōs | credemus | |
| vōs | credetis | |
| eī/eae/ea | credent |
Perfectumczas przeszły dokonany
Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | credidi | |
| tū | credidisti | |
| is/ea/id | credidit | |
| nōs | credidimus | |
| vōs | credidistis | |
| eī/eae/ea | crediderunt |
Plūsquamperfectumczas zaprzeszły
Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | credideram | |
| tū | credideras | |
| is/ea/id | crediderat | |
| nōs | credideramus | |
| vōs | credideratis | |
| eī/eae/ea | crediderant |
Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany
Czynności zakończone przed przyszłym momentem.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | credidero | |
| tū | credideris | |
| is/ea/id | crediderit | |
| nōs | crediderimus | |
| vōs | credideritis | |
| eī/eae/ea | crediderint |
Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego
Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | credam | |
| tū | credas | |
| is/ea/id | credat | |
| nōs | credamus | |
| vōs | credatis | |
| eī/eae/ea | credant |
Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego
Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | crederem | |
| tū | crederes | |
| is/ea/id | crederet | |
| nōs | crederemus | |
| vōs | crederetis | |
| eī/eae/ea | crederent |
Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany
Zakończone czynności hipotetyczne.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | crediderim | |
| tū | credideris | |
| is/ea/id | crediderit | |
| nōs | crediderimus | |
| vōs | credideritis | |
| eī/eae/ea | crediderint |
Imperātīvustryb rozkazujący
Rozkazy i prośby.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| tū | crede | |
| vōs | credite |
credo — najczęstsze pytania
Czy credo to czasownik regularny?
Tak — credo to czasownik regularny (Łaciński) i przyjmuje standardowe końcówki swojej grupy.
Co znaczy credo?
credo to czasownik (Łaciński) oznaczający „wierzyć; powierzyć”.