Skip to content
Biblioteka
Ćwiczenia
Gry
Media Center
Do druku
Kursy
Test poziomu
Koniugacja
Słowo Dnia
Ćwiczenia pisania
Napisz do nas
Koniugacja.xlsx

Odmiana czasownika currō (Łaciński)

currōbiegaćnieregularny

Praesēnsczas teraźniejszy

Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.

Praesēns — currō
OsobaKoniugacja
egocurrō
curris
is/ea/idcurrit
nōscurrimus
vōscurritis
eī/eae/eacurrunt

Imperfectumczas przeszły niedokonany

Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.

Imperfectum — currō
OsobaKoniugacja
egocurrēbam
currēbās
is/ea/idcurrēbat
nōscurrēbāmus
vōscurrēbātis
eī/eae/eacurrēbant

Futūrum Iczas przyszły

Czynności, które się wydarzą.

Futūrum I — currō
OsobaKoniugacja
egocurram
currēs
is/ea/idcurret
nōscurrēmus
vōscurrētis
eī/eae/eacurrent

Perfectumczas przeszły dokonany

Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.

Perfectum — currō
OsobaKoniugacja
egocucurrī
cucurristī
is/ea/idcucurrit
nōscucurrimus
vōscucurristis
eī/eae/eacucurrērunt

Plūsquamperfectumczas zaprzeszły

Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.

Plūsquamperfectum — currō
OsobaKoniugacja
egocucurreram
cucurrerās
is/ea/idcucurrerat
nōscucurrerāmus
vōscucurrerātis
eī/eae/eacucurrerant

Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany

Czynności zakończone przed przyszłym momentem.

Futūrum Perfectum — currō
OsobaKoniugacja
egocucurrerō
cucurreris
is/ea/idcucurrerit
nōscucurrerimus
vōscucurreritis
eī/eae/eacucurrerint

Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego

Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.

Subiūnctīvus Praesēns — currō
OsobaKoniugacja
egocurram
currās
is/ea/idcurrat
nōscurrāmus
vōscurrātis
eī/eae/eacurrant

Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego

Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.

Subiūnctīvus Imperfectum — currō
OsobaKoniugacja
egocurrerem
currerēs
is/ea/idcurreret
nōscurrerēmus
vōscurrerētis
eī/eae/eacurrerent

Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany

Zakończone czynności hipotetyczne.

Subiūnctīvus Perfectum — currō
OsobaKoniugacja
egocucurrerim
cucurrerīs
is/ea/idcucurrerit
nōscucurrerīmus
vōscucurrerītis
eī/eae/eacucurrerint

Imperātīvustryb rozkazujący

Rozkazy i prośby.

Imperātīvus — currō
OsobaKoniugacja
curre
vōscurrite

currō — najczęstsze pytania

Czy currō to czasownik regularny?
Nie — currō to czasownik nieregularny (Łaciński), więc część form nie przyjmuje standardowych końcówek.
Co znaczy currō?
currō to czasownik (Łaciński) oznaczający „biegać”.