Skip to content
Biblioteka
Ćwiczenia
Gry
Media Center
Do druku
Kursy
Test poziomu
Koniugacja
Słowo Dnia
Ćwiczenia pisania
Napisz do nas
Koniugacja.xlsx

Odmiana czasownika festinare (Łaciński)

festinarespieszyć się, śpieszyćregularny

Praesēnsczas teraźniejszy

Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.

Praesēns — festinare
OsobaKoniugacja
egofestino
festinas
is/ea/idfestinat
nōsfestinamus
vōsfestinatis
eī/eae/eafestinant

Imperfectumczas przeszły niedokonany

Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.

Imperfectum — festinare
OsobaKoniugacja
egofestinabam
festinabas
is/ea/idfestinabat
nōsfestinabamus
vōsfestinabatis
eī/eae/eafestinabant

Futūrum Iczas przyszły

Czynności, które się wydarzą.

Futūrum I — festinare
OsobaKoniugacja
egofestinabo
festinabis
is/ea/idfestinabit
nōsfestinabimus
vōsfestinabitis
eī/eae/eafestinabunt

Perfectumczas przeszły dokonany

Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.

Perfectum — festinare
OsobaKoniugacja
egofestinavi
festinavisti
is/ea/idfestinavit
nōsfestinavimus
vōsfestinavistis
eī/eae/eafestinaverunt

Plūsquamperfectumczas zaprzeszły

Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.

Plūsquamperfectum — festinare
OsobaKoniugacja
egofestinaveram
festinaveras
is/ea/idfestinaverat
nōsfestinaveramus
vōsfestinaveratis
eī/eae/eafestinaverant

Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany

Czynności zakończone przed przyszłym momentem.

Futūrum Perfectum — festinare
OsobaKoniugacja
egofestinavero
festinaveris
is/ea/idfestinaverit
nōsfestinaverimus
vōsfestinaveritis
eī/eae/eafestinaverint

Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego

Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.

Subiūnctīvus Praesēns — festinare
OsobaKoniugacja
egofestinem
festines
is/ea/idfestinet
nōsfestinemus
vōsfestinetis
eī/eae/eafestinent

Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego

Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.

Subiūnctīvus Imperfectum — festinare
OsobaKoniugacja
egofestinarem
festinares
is/ea/idfestinaret
nōsfestinaremus
vōsfestinaretis
eī/eae/eafestinarent

Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany

Zakończone czynności hipotetyczne.

Subiūnctīvus Perfectum — festinare
OsobaKoniugacja
egofestinaverim
festinaveris
is/ea/idfestinaverit
nōsfestinaverimus
vōsfestinaveritis
eī/eae/eafestinaverint

Imperātīvustryb rozkazujący

Rozkazy i prośby.

Imperātīvus — festinare
OsobaKoniugacja
festina
nōsfestinemus
vōsfestinate

festinare — najczęstsze pytania

Czy festinare to czasownik regularny?
Tak — festinare to czasownik regularny (Łaciński) i przyjmuje standardowe końcówki swojej grupy.
Co znaczy festinare?
festinare to czasownik (Łaciński) oznaczający „spieszyć się, śpieszyć”.