Odmiana czasownika festīnāre (Łaciński)
festīnāreśpieszyć się, spieszyćregularny
Praesēnsczas teraźniejszy
Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | festīnō | |
| tū | festīnās | |
| is/ea/id | festīnat | |
| nōs | festīnāmus | |
| vōs | festīnātis | |
| eī/eae/ea | festīnant |
Imperfectumczas przeszły niedokonany
Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | festīnābam | |
| tū | festīnābās | |
| is/ea/id | festīnābat | |
| nōs | festīnābāmus | |
| vōs | festīnābātis | |
| eī/eae/ea | festīnābant |
Futūrum Iczas przyszły
Czynności, które się wydarzą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | festīnābō | |
| tū | festīnābis | |
| is/ea/id | festīnābit | |
| nōs | festīnābimus | |
| vōs | festīnābitis | |
| eī/eae/ea | festīnābunt |
Perfectumczas przeszły dokonany
Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | festīnāvī | |
| tū | festīnāvistī | |
| is/ea/id | festīnāvit | |
| nōs | festīnāvimus | |
| vōs | festīnāvistis | |
| eī/eae/ea | festīnāvērunt |
Plūsquamperfectumczas zaprzeszły
Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | festīnāveram | |
| tū | festīnāverās | |
| is/ea/id | festīnāverat | |
| nōs | festīnāverāmus | |
| vōs | festīnāverātis | |
| eī/eae/ea | festīnāverant |
Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany
Czynności zakończone przed przyszłym momentem.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | festīnāverō | |
| tū | festīnāveris | |
| is/ea/id | festīnāverit | |
| nōs | festīnāverimus | |
| vōs | festīnāveritis | |
| eī/eae/ea | festīnāverint |
Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego
Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | festīnem | |
| tū | festīnēs | |
| is/ea/id | festīnet | |
| nōs | festīnēmus | |
| vōs | festīnētis | |
| eī/eae/ea | festīnent |
Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego
Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | festīnārem | |
| tū | festīnārēs | |
| is/ea/id | festīnāret | |
| nōs | festīnārēmus | |
| vōs | festīnārētis | |
| eī/eae/ea | festīnārent |
Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany
Zakończone czynności hipotetyczne.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | festīnāverim | |
| tū | festīnāverīs | |
| is/ea/id | festīnāverit | |
| nōs | festīnāverimus | |
| vōs | festīnāveritis | |
| eī/eae/ea | festīnāverint |
Imperātīvustryb rozkazujący
Rozkazy i prośby.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| tū | festīnā | |
| vōs | festīnāte |
festīnāre — najczęstsze pytania
Czy festīnāre to czasownik regularny?
Tak — festīnāre to czasownik regularny (Łaciński) i przyjmuje standardowe końcówki swojej grupy.
Co znaczy festīnāre?
festīnāre to czasownik (Łaciński) oznaczający „śpieszyć się, spieszyć”.