Odmiana czasownika habere (Łaciński)
haberemiećregularny
Praesēnsczas teraźniejszy
Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | habeō | |
| tū | habēs | |
| is/ea/id | habet | |
| nōs | habēmus | |
| vōs | habētis | |
| eī/eae/ea | habent |
Imperfectumczas przeszły niedokonany
Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | habēbam | |
| tū | habēbās | |
| is/ea/id | habēbat | |
| nōs | habēbāmus | |
| vōs | habēbātis | |
| eī/eae/ea | habēbant |
Futūrum Iczas przyszły
Czynności, które się wydarzą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | habēbō | |
| tū | habēbis | |
| is/ea/id | habēbit | |
| nōs | habēbimus | |
| vōs | habēbitis | |
| eī/eae/ea | habēbunt |
Perfectumczas przeszły dokonany
Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | habuī | |
| tū | habuistī | |
| is/ea/id | habuit | |
| nōs | habuimus | |
| vōs | habuistis | |
| eī/eae/ea | habuērunt |
Plūsquamperfectumczas zaprzeszły
Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | habueram | |
| tū | habuerās | |
| is/ea/id | habuerat | |
| nōs | habuerāmus | |
| vōs | habuerātis | |
| eī/eae/ea | habuerant |
Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany
Czynności zakończone przed przyszłym momentem.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | habuerō | |
| tū | habueris | |
| is/ea/id | habuerit | |
| nōs | habuerimus | |
| vōs | habueritis | |
| eī/eae/ea | habuerint |
Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego
Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | habeam | |
| tū | habeās | |
| is/ea/id | habeat | |
| nōs | habeāmus | |
| vōs | habeātis | |
| eī/eae/ea | habeant |
Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego
Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | habērem | |
| tū | habērēs | |
| is/ea/id | habēret | |
| nōs | habērēmus | |
| vōs | habērētis | |
| eī/eae/ea | habērent |
Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany
Zakończone czynności hipotetyczne.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | habuerim | |
| tū | habuerīs | |
| is/ea/id | habuerit | |
| nōs | habuerīmus | |
| vōs | habuerītis | |
| eī/eae/ea | habuerint |
Imperātīvustryb rozkazujący
Rozkazy i prośby.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| tū | habē | |
| nōs | habēmus | |
| vōs | habēte |
habere — najczęstsze pytania
Czy habere to czasownik regularny?
Tak — habere to czasownik regularny (Łaciński) i przyjmuje standardowe końcówki swojej grupy.
Co znaczy habere?
habere to czasownik (Łaciński) oznaczający „mieć”.