Odmiana czasownika intellegere (Łaciński)
intellegererozumiećregularny
Praesēnsczas teraźniejszy
Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | intellegō | |
| tū | intellegis | |
| is/ea/id | intellegit | |
| nōs | intellegimus | |
| vōs | intellegitis | |
| eī/eae/ea | intellegunt |
Imperfectumczas przeszły niedokonany
Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | intellegēbam | |
| tū | intellegēbās | |
| is/ea/id | intellegēbat | |
| nōs | intellegēbāmus | |
| vōs | intellegēbātis | |
| eī/eae/ea | intellegēbant |
Futūrum Iczas przyszły
Czynności, które się wydarzą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | intellegam | |
| tū | intellegēs | |
| is/ea/id | intelleget | |
| nōs | intellegēmus | |
| vōs | intellegētis | |
| eī/eae/ea | intellegent |
Perfectumczas przeszły dokonany
Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | intellēxī | |
| tū | intellēxistī | |
| is/ea/id | intellēxit | |
| nōs | intellēximus | |
| vōs | intellēxistis | |
| eī/eae/ea | intellēxērunt |
Plūsquamperfectumczas zaprzeszły
Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | intellēxeram | |
| tū | intellēxerās | |
| is/ea/id | intellēxerat | |
| nōs | intellēxerāmus | |
| vōs | intellēxerātis | |
| eī/eae/ea | intellēxerant |
Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany
Czynności zakończone przed przyszłym momentem.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | intellēxerō | |
| tū | intellēxeris | |
| is/ea/id | intellēxerit | |
| nōs | intellēxerimus | |
| vōs | intellēxeritis | |
| eī/eae/ea | intellēxerint |
Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego
Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | intellegam | |
| tū | intellegās | |
| is/ea/id | intellegat | |
| nōs | intellegāmus | |
| vōs | intellegātis | |
| eī/eae/ea | intellegant |
Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego
Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | intellegerem | |
| tū | intellegerēs | |
| is/ea/id | intellegeret | |
| nōs | intellegerēmus | |
| vōs | intellegerētis | |
| eī/eae/ea | intellegerent |
Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany
Zakończone czynności hipotetyczne.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | intellēxerim | |
| tū | intellēxeris | |
| is/ea/id | intellēxerit | |
| nōs | intellēxerimus | |
| vōs | intellēxeritis | |
| eī/eae/ea | intellēxerint |
Imperātīvustryb rozkazujący
Rozkazy i prośby.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| tū | intellege | |
| nōs | intellegāmus | |
| vōs | intellegite |
intellegere — najczęstsze pytania
Czy intellegere to czasownik regularny?
Tak — intellegere to czasownik regularny (Łaciński) i przyjmuje standardowe końcówki swojej grupy.
Co znaczy intellegere?
intellegere to czasownik (Łaciński) oznaczający „rozumieć”.