Odmiana czasownika hortari (Łaciński)
hortarizachęcać, nakłaniaćregularny
Praesēnsczas teraźniejszy
Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | hortor | |
| tū | hortaris | |
| is/ea/id | hortatur | |
| nōs | hortamur | |
| vōs | hortamini | |
| eī/eae/ea | hortantur |
Imperfectumczas przeszły niedokonany
Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | hortabar | |
| tū | hortabaris | |
| is/ea/id | hortabatur | |
| nōs | hortabamur | |
| vōs | hortabamini | |
| eī/eae/ea | hortabantur |
Futūrum Iczas przyszły
Czynności, które się wydarzą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | hortabor | |
| tū | hortaberis | |
| is/ea/id | hortabitur | |
| nōs | hortabimur | |
| vōs | hortabimini | |
| eī/eae/ea | hortabuntur |
Perfectumczas przeszły dokonany
Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | hortatus sum | |
| tū | hortatus es | |
| is/ea/id | hortatus est | |
| nōs | hortati sumus | |
| vōs | hortati estis | |
| eī/eae/ea | hortati sunt |
Plūsquamperfectumczas zaprzeszły
Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | hortatus eram | |
| tū | hortatus eras | |
| is/ea/id | hortatus erat | |
| nōs | hortati eramus | |
| vōs | hortati eratis | |
| eī/eae/ea | hortati erant |
Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany
Czynności zakończone przed przyszłym momentem.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | hortatus ero | |
| tū | hortatus eris | |
| is/ea/id | hortatus erit | |
| nōs | hortati erimus | |
| vōs | hortati eritis | |
| eī/eae/ea | hortati erunt |
Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego
Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | horter | |
| tū | horteris | |
| is/ea/id | hortetur | |
| nōs | hortemur | |
| vōs | hortemini | |
| eī/eae/ea | hortentur |
Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego
Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | hortarer | |
| tū | hortareris | |
| is/ea/id | hortaretur | |
| nōs | hortaremur | |
| vōs | hortaremini | |
| eī/eae/ea | hortarentur |
Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany
Zakończone czynności hipotetyczne.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | hortatus sim | |
| tū | hortatus sis | |
| is/ea/id | hortatus sit | |
| nōs | hortati simus | |
| vōs | hortati sitis | |
| eī/eae/ea | hortati sint |
Imperātīvustryb rozkazujący
Rozkazy i prośby.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| tū | hortare | |
| nōs | hortemur | |
| vōs | hortamini |
hortari — najczęstsze pytania
Czy hortari to czasownik regularny?
Tak — hortari to czasownik regularny (Łaciński) i przyjmuje standardowe końcówki swojej grupy.
Co znaczy hortari?
hortari to czasownik (Łaciński) oznaczający „zachęcać, nakłaniać”.