Odmiana czasownika laboro (Łaciński)
laboropracowaćregularny
Praesēnsczas teraźniejszy
Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | laboro | |
| tū | laboras | |
| is/ea/id | laborat | |
| nōs | laboramus | |
| vōs | laboratis | |
| eī/eae/ea | laborant |
Imperfectumczas przeszły niedokonany
Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | laborabam | |
| tū | laborabas | |
| is/ea/id | laborabat | |
| nōs | laborabamus | |
| vōs | laborabatis | |
| eī/eae/ea | laborabant |
Futūrum Iczas przyszły
Czynności, które się wydarzą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | laborabo | |
| tū | laborabis | |
| is/ea/id | laborabit | |
| nōs | laborabimus | |
| vōs | laborabitis | |
| eī/eae/ea | laborabunt |
Perfectumczas przeszły dokonany
Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | laboravi | |
| tū | laboravisti | |
| is/ea/id | laboravit | |
| nōs | laboravimus | |
| vōs | laboravistis | |
| eī/eae/ea | laboraverunt |
Plūsquamperfectumczas zaprzeszły
Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | laboraveram | |
| tū | laboraveras | |
| is/ea/id | laboraverat | |
| nōs | laboraveramus | |
| vōs | laboraveratis | |
| eī/eae/ea | laboraverant |
Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany
Czynności zakończone przed przyszłym momentem.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | laboravero | |
| tū | laboraveris | |
| is/ea/id | laboraverit | |
| nōs | laboraverimus | |
| vōs | laboraveritis | |
| eī/eae/ea | laboraverint |
Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego
Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | laborem | |
| tū | labores | |
| is/ea/id | laboret | |
| nōs | laboremus | |
| vōs | laboretis | |
| eī/eae/ea | laborent |
Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego
Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | laborarem | |
| tū | laborares | |
| is/ea/id | laboraret | |
| nōs | laboraremus | |
| vōs | laboraretis | |
| eī/eae/ea | laborarent |
Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany
Zakończone czynności hipotetyczne.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | laboraverim | |
| tū | laboraveris | |
| is/ea/id | laboraverit | |
| nōs | laboraverimus | |
| vōs | laboraveritis | |
| eī/eae/ea | laboraverint |
Imperātīvustryb rozkazujący
Rozkazy i prośby.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| tū | labora | |
| vōs | laborate |
laboro — najczęstsze pytania
Czy laboro to czasownik regularny?
Tak — laboro to czasownik regularny (Łaciński) i przyjmuje standardowe końcówki swojej grupy.
Co znaczy laboro?
laboro to czasownik (Łaciński) oznaczający „pracować”.