Odmiana czasownika legō (Łaciński)
legōczytaćregularny
Praesēnsczas teraźniejszy
Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | legō | |
| tū | legis | |
| is/ea/id | legit | |
| nōs | legimus | |
| vōs | legitis | |
| eī/eae/ea | legunt |
Imperfectumczas przeszły niedokonany
Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | legēbam | |
| tū | legēbās | |
| is/ea/id | legēbat | |
| nōs | legēbāmus | |
| vōs | legēbātis | |
| eī/eae/ea | legēbant |
Futūrum Iczas przyszły
Czynności, które się wydarzą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | legam | |
| tū | legēs | |
| is/ea/id | leget | |
| nōs | legēmus | |
| vōs | legētis | |
| eī/eae/ea | legent |
Perfectumczas przeszły dokonany
Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | lēgī | |
| tū | lēgistī | |
| is/ea/id | lēgit | |
| nōs | lēgimus | |
| vōs | lēgistis | |
| eī/eae/ea | lēgērunt |
Plūsquamperfectumczas zaprzeszły
Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | lēgeram | |
| tū | lēgerās | |
| is/ea/id | lēgerat | |
| nōs | lēgerāmus | |
| vōs | lēgerātis | |
| eī/eae/ea | lēgerant |
Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany
Czynności zakończone przed przyszłym momentem.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | lēgerō | |
| tū | lēgeris | |
| is/ea/id | lēgerit | |
| nōs | lēgerimus | |
| vōs | lēgeritis | |
| eī/eae/ea | lēgerint |
Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego
Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | legam | |
| tū | legās | |
| is/ea/id | legat | |
| nōs | legāmus | |
| vōs | legātis | |
| eī/eae/ea | legant |
Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego
Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | legerem | |
| tū | legerēs | |
| is/ea/id | legeret | |
| nōs | legerēmus | |
| vōs | legerētis | |
| eī/eae/ea | legerent |
Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany
Zakończone czynności hipotetyczne.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | lēgerim | |
| tū | lēgerīs | |
| is/ea/id | lēgerit | |
| nōs | lēgerimus | |
| vōs | lēgeritis | |
| eī/eae/ea | lēgerint |
Imperātīvustryb rozkazujący
Rozkazy i prośby.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| tū | lege | |
| vōs | legite |
legō — najczęstsze pytania
Czy legō to czasownik regularny?
Tak — legō to czasownik regularny (Łaciński) i przyjmuje standardowe końcówki swojej grupy.
Co znaczy legō?
legō to czasownik (Łaciński) oznaczający „czytać”.