Odmiana czasownika loqui (Łaciński)
loquimówić, rozmawiaćnieregularny
Praesēnsczas teraźniejszy
Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | loquor | |
| tū | loqueris | |
| is/ea/id | loquitur | |
| nōs | loquimur | |
| vōs | loquimini | |
| eī/eae/ea | loquuntur |
Imperfectumczas przeszły niedokonany
Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | loquebar | |
| tū | loquebaris | |
| is/ea/id | loquebatur | |
| nōs | loquebamur | |
| vōs | loquebamini | |
| eī/eae/ea | loquebantur |
Futūrum Iczas przyszły
Czynności, które się wydarzą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | loquar | |
| tū | loqueris | |
| is/ea/id | loquetur | |
| nōs | loquemur | |
| vōs | loquemini | |
| eī/eae/ea | loquentur |
Perfectumczas przeszły dokonany
Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | locutus sum | |
| tū | locutus es | |
| is/ea/id | locutus est | |
| nōs | locuti sumus | |
| vōs | locuti estis | |
| eī/eae/ea | locuti sunt |
Plūsquamperfectumczas zaprzeszły
Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | locutus eram | |
| tū | locutus eras | |
| is/ea/id | locutus erat | |
| nōs | locuti eramus | |
| vōs | locuti eratis | |
| eī/eae/ea | locuti erant |
Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany
Czynności zakończone przed przyszłym momentem.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | locutus ero | |
| tū | locutus eris | |
| is/ea/id | locutus erit | |
| nōs | locuti erimus | |
| vōs | locuti eritis | |
| eī/eae/ea | locuti erunt |
Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego
Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | loquar | |
| tū | loquaris | |
| is/ea/id | loquatur | |
| nōs | loquamur | |
| vōs | loquamini | |
| eī/eae/ea | loquantur |
Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego
Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | loquerer | |
| tū | loquereris | |
| is/ea/id | loqueretur | |
| nōs | loqueremur | |
| vōs | loqueremini | |
| eī/eae/ea | loquerentur |
Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany
Zakończone czynności hipotetyczne.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | locutus sim | |
| tū | locutus sis | |
| is/ea/id | locutus sit | |
| nōs | locuti simus | |
| vōs | locuti sitis | |
| eī/eae/ea | locuti sint |
Imperātīvustryb rozkazujący
Rozkazy i prośby.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| tū | loquere | |
| vōs | loquimini |
loqui — najczęstsze pytania
Czy loqui to czasownik regularny?
Nie — loqui to czasownik nieregularny (Łaciński), więc część form nie przyjmuje standardowych końcówek.
Co znaczy loqui?
loqui to czasownik (Łaciński) oznaczający „mówić, rozmawiać”.