Odmiana czasownika ponō (Łaciński)
ponōkłaść, umieszczaćnieregularny
Praesēnsczas teraźniejszy
Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | pōnō | |
| tū | pōnis | |
| is/ea/id | pōnit | |
| nōs | pōnimus | |
| vōs | pōnitis | |
| eī/eae/ea | pōnunt |
Imperfectumczas przeszły niedokonany
Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | pōnebam | |
| tū | pōnebās | |
| is/ea/id | pōnebat | |
| nōs | pōnebāmus | |
| vōs | pōnebātis | |
| eī/eae/ea | pōnebant |
Futūrum Iczas przyszły
Czynności, które się wydarzą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | pōnam | |
| tū | pōnēs | |
| is/ea/id | pōnet | |
| nōs | pōnēmus | |
| vōs | pōnētis | |
| eī/eae/ea | pōnent |
Perfectumczas przeszły dokonany
Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | posuī | |
| tū | posuistī | |
| is/ea/id | posuit | |
| nōs | posuimus | |
| vōs | posuistis | |
| eī/eae/ea | posuērunt |
Plūsquamperfectumczas zaprzeszły
Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | posueram | |
| tū | posuerās | |
| is/ea/id | posuerat | |
| nōs | posuerāmus | |
| vōs | posuerātis | |
| eī/eae/ea | posuerant |
Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany
Czynności zakończone przed przyszłym momentem.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | posuerō | |
| tū | posueris | |
| is/ea/id | posuerit | |
| nōs | posuerimus | |
| vōs | posueritis | |
| eī/eae/ea | posuerint |
Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego
Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | pōnam | |
| tū | pōnās | |
| is/ea/id | pōnat | |
| nōs | pōnāmus | |
| vōs | pōnātis | |
| eī/eae/ea | pōnant |
Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego
Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | pōnerem | |
| tū | pōnerēs | |
| is/ea/id | pōneret | |
| nōs | pōnerēmus | |
| vōs | pōnerētis | |
| eī/eae/ea | pōnerent |
Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany
Zakończone czynności hipotetyczne.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | posuerim | |
| tū | posueris | |
| is/ea/id | posuerit | |
| nōs | posuerimus | |
| vōs | posueritis | |
| eī/eae/ea | posuerint |
Imperātīvustryb rozkazujący
Rozkazy i prośby.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| tū | pōne | |
| vōs | pōnite |
ponō — najczęstsze pytania
Czy ponō to czasownik regularny?
Nie — ponō to czasownik nieregularny (Łaciński), więc część form nie przyjmuje standardowych końcówek.
Co znaczy ponō?
ponō to czasownik (Łaciński) oznaczający „kłaść, umieszczać”.