Odmiana czasownika ponere (Łaciński)
ponerekłaść, stawiaćnieregularny
Praesēnsczas teraźniejszy
Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | pono | |
| tū | ponis | |
| is/ea/id | ponit | |
| nōs | ponimus | |
| vōs | ponitis | |
| eī/eae/ea | ponunt |
Imperfectumczas przeszły niedokonany
Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | ponebam | |
| tū | ponebas | |
| is/ea/id | ponebat | |
| nōs | ponebamus | |
| vōs | ponebatis | |
| eī/eae/ea | ponebant |
Futūrum Iczas przyszły
Czynności, które się wydarzą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | ponam | |
| tū | pones | |
| is/ea/id | ponet | |
| nōs | ponemus | |
| vōs | ponetis | |
| eī/eae/ea | ponent |
Perfectumczas przeszły dokonany
Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | posui | |
| tū | posuisti | |
| is/ea/id | posuit | |
| nōs | posuimus | |
| vōs | posuistis | |
| eī/eae/ea | posuerunt |
Plūsquamperfectumczas zaprzeszły
Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | posueram | |
| tū | posueras | |
| is/ea/id | posuerat | |
| nōs | posueramus | |
| vōs | posueratis | |
| eī/eae/ea | posuerant |
Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany
Czynności zakończone przed przyszłym momentem.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | posuero | |
| tū | posueris | |
| is/ea/id | posuerit | |
| nōs | posuerimus | |
| vōs | posueritis | |
| eī/eae/ea | posuerint |
Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego
Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | ponam | |
| tū | ponas | |
| is/ea/id | ponat | |
| nōs | ponamus | |
| vōs | ponatis | |
| eī/eae/ea | ponant |
Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego
Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | ponerem | |
| tū | poneres | |
| is/ea/id | poneret | |
| nōs | poneremus | |
| vōs | poneretis | |
| eī/eae/ea | ponerent |
Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany
Zakończone czynności hipotetyczne.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | posuerim | |
| tū | posueris | |
| is/ea/id | posuerit | |
| nōs | posuerimus | |
| vōs | posueritis | |
| eī/eae/ea | posuerint |
Imperātīvustryb rozkazujący
Rozkazy i prośby.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| tū | pone | |
| nōs | ponamus | |
| vōs | ponite |
ponere — najczęstsze pytania
Czy ponere to czasownik regularny?
Nie — ponere to czasownik nieregularny (Łaciński), więc część form nie przyjmuje standardowych końcówek.
Co znaczy ponere?
ponere to czasownik (Łaciński) oznaczający „kłaść, stawiać”.