Odmiana czasownika petō (Łaciński)
petōszukać; prosićregularny
Praesēnsczas teraźniejszy
Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | petō | |
| tū | petis | |
| is/ea/id | petit | |
| nōs | petimus | |
| vōs | petitis | |
| eī/eae/ea | petunt |
Imperfectumczas przeszły niedokonany
Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | petebam | |
| tū | petebas | |
| is/ea/id | petebat | |
| nōs | petebamus | |
| vōs | petebatis | |
| eī/eae/ea | petebant |
Futūrum Iczas przyszły
Czynności, które się wydarzą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | petam | |
| tū | petes | |
| is/ea/id | petet | |
| nōs | petemus | |
| vōs | petetis | |
| eī/eae/ea | petent |
Perfectumczas przeszły dokonany
Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | petīvī | |
| tū | petīvistī | |
| is/ea/id | petīvit | |
| nōs | petīvimus | |
| vōs | petīvistis | |
| eī/eae/ea | petīvērunt |
Plūsquamperfectumczas zaprzeszły
Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | petīveram | |
| tū | petīverās | |
| is/ea/id | petīverat | |
| nōs | petīverāmus | |
| vōs | petīverātis | |
| eī/eae/ea | petīverant |
Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany
Czynności zakończone przed przyszłym momentem.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | petīverō | |
| tū | petīveris | |
| is/ea/id | petīverit | |
| nōs | petīverimus | |
| vōs | petīveritis | |
| eī/eae/ea | petīverint |
Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego
Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | petam | |
| tū | petās | |
| is/ea/id | petat | |
| nōs | petāmus | |
| vōs | petātis | |
| eī/eae/ea | petant |
Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego
Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | peterem | |
| tū | peterēs | |
| is/ea/id | peteret | |
| nōs | peterēmus | |
| vōs | peterētis | |
| eī/eae/ea | peterent |
Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany
Zakończone czynności hipotetyczne.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | petīverim | |
| tū | petīverīs | |
| is/ea/id | petīverit | |
| nōs | petīverīmus | |
| vōs | petīverītis | |
| eī/eae/ea | petīverint |
Imperātīvustryb rozkazujący
Rozkazy i prośby.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| tū | pete | |
| nōs | petāmus | |
| vōs | petite |
petō — najczęstsze pytania
Czy petō to czasownik regularny?
Tak — petō to czasownik regularny (Łaciński) i przyjmuje standardowe końcówki swojej grupy.
Co znaczy petō?
petō to czasownik (Łaciński) oznaczający „szukać; prosić”.