Odmiana czasownika spectāre (Łaciński)
spectārepatrzeć, obserwowaćregularny
Praesēnsczas teraźniejszy
Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | spectō | |
| tū | spectās | |
| is/ea/id | spectat | |
| nōs | spectāmus | |
| vōs | spectātis | |
| eī/eae/ea | spectant |
Imperfectumczas przeszły niedokonany
Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | spectābam | |
| tū | spectābās | |
| is/ea/id | spectābat | |
| nōs | spectābāmus | |
| vōs | spectābātis | |
| eī/eae/ea | spectābant |
Futūrum Iczas przyszły
Czynności, które się wydarzą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | spectābō | |
| tū | spectābis | |
| is/ea/id | spectābit | |
| nōs | spectābimus | |
| vōs | spectābitis | |
| eī/eae/ea | spectābunt |
Perfectumczas przeszły dokonany
Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | spectāvī | |
| tū | spectāvistī | |
| is/ea/id | spectāvit | |
| nōs | spectāvimus | |
| vōs | spectāvistis | |
| eī/eae/ea | spectāvērunt |
Plūsquamperfectumczas zaprzeszły
Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | spectāveram | |
| tū | spectāverās | |
| is/ea/id | spectāverat | |
| nōs | spectāverāmus | |
| vōs | spectāverātis | |
| eī/eae/ea | spectāverant |
Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany
Czynności zakończone przed przyszłym momentem.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | spectāverō | |
| tū | spectāveris | |
| is/ea/id | spectāverit | |
| nōs | spectāverimus | |
| vōs | spectāveritis | |
| eī/eae/ea | spectāverint |
Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego
Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | spectem | |
| tū | spectēs | |
| is/ea/id | spectet | |
| nōs | spectēmus | |
| vōs | spectētis | |
| eī/eae/ea | spectent |
Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego
Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | spectārem | |
| tū | spectārēs | |
| is/ea/id | spectāret | |
| nōs | spectārēmus | |
| vōs | spectārētis | |
| eī/eae/ea | spectārent |
Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany
Zakończone czynności hipotetyczne.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | spectāverim | |
| tū | spectāverīs | |
| is/ea/id | spectāverit | |
| nōs | spectāverīmus | |
| vōs | spectāverītis | |
| eī/eae/ea | spectāverint |
Imperātīvustryb rozkazujący
Rozkazy i prośby.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| tū | spectā | |
| nōs | spectēmus | |
| vōs | spectāte |
spectāre — najczęstsze pytania
Czy spectāre to czasownik regularny?
Tak — spectāre to czasownik regularny (Łaciński) i przyjmuje standardowe końcówki swojej grupy.
Co znaczy spectāre?
spectāre to czasownik (Łaciński) oznaczający „patrzeć, obserwować”.