Odmiana czasownika sperare (Łaciński)
speraremieć nadziejęregularny
Praesēnsczas teraźniejszy
Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | spero | |
| tū | speras | |
| is/ea/id | sperat | |
| nōs | speramus | |
| vōs | speratis | |
| eī/eae/ea | sperant |
Imperfectumczas przeszły niedokonany
Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | sperabam | |
| tū | sperabas | |
| is/ea/id | sperabat | |
| nōs | sperabamus | |
| vōs | sperabatis | |
| eī/eae/ea | sperabant |
Futūrum Iczas przyszły
Czynności, które się wydarzą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | sperabo | |
| tū | sperabis | |
| is/ea/id | sperabit | |
| nōs | sperabimus | |
| vōs | sperabitis | |
| eī/eae/ea | sperabunt |
Perfectumczas przeszły dokonany
Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | speravi | |
| tū | speravisti | |
| is/ea/id | speravit | |
| nōs | speravimus | |
| vōs | speravistis | |
| eī/eae/ea | speraverunt |
Plūsquamperfectumczas zaprzeszły
Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | speraveram | |
| tū | speraveras | |
| is/ea/id | speraverat | |
| nōs | speraveramus | |
| vōs | speraveratis | |
| eī/eae/ea | speraverant |
Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany
Czynności zakończone przed przyszłym momentem.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | speravero | |
| tū | speraveris | |
| is/ea/id | speraverit | |
| nōs | speraverimus | |
| vōs | speraveritis | |
| eī/eae/ea | speraverint |
Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego
Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | sperem | |
| tū | speres | |
| is/ea/id | speret | |
| nōs | speremus | |
| vōs | speretis | |
| eī/eae/ea | sperent |
Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego
Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | sperarem | |
| tū | sperares | |
| is/ea/id | speraret | |
| nōs | speraremus | |
| vōs | speraretis | |
| eī/eae/ea | sperarent |
Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany
Zakończone czynności hipotetyczne.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | speraverim | |
| tū | speraveris | |
| is/ea/id | speraverit | |
| nōs | speraverimus | |
| vōs | speraveritis | |
| eī/eae/ea | speraverint |
Imperātīvustryb rozkazujący
Rozkazy i prośby.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| tū | spera | |
| nōs | speremus | |
| vōs | sperate |
sperare — najczęstsze pytania
Czy sperare to czasownik regularny?
Tak — sperare to czasownik regularny (Łaciński) i przyjmuje standardowe końcówki swojej grupy.
Co znaczy sperare?
sperare to czasownik (Łaciński) oznaczający „mieć nadzieję”.