Odmiana czasownika veniō (Łaciński)
veniōprzyjśćregularny
Praesēnsczas teraźniejszy
Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | veniō | |
| tū | venīs | |
| is/ea/id | venit | |
| nōs | venīmus | |
| vōs | venītis | |
| eī/eae/ea | veniunt |
Imperfectumczas przeszły niedokonany
Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | veniēbam | |
| tū | veniēbās | |
| is/ea/id | veniēbat | |
| nōs | veniēbāmus | |
| vōs | veniēbātis | |
| eī/eae/ea | veniēbant |
Futūrum Iczas przyszły
Czynności, które się wydarzą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | veniam | |
| tū | veniēs | |
| is/ea/id | veniet | |
| nōs | veniēmus | |
| vōs | veniētis | |
| eī/eae/ea | venient |
Perfectumczas przeszły dokonany
Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | vēnī | |
| tū | vēnistī | |
| is/ea/id | vēnit | |
| nōs | vēnimus | |
| vōs | vēnistis | |
| eī/eae/ea | vēnērunt |
Plūsquamperfectumczas zaprzeszły
Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | vēneram | |
| tū | vēnerās | |
| is/ea/id | vēnerat | |
| nōs | vēnerāmus | |
| vōs | vēnerātis | |
| eī/eae/ea | vēnerant |
Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany
Czynności zakończone przed przyszłym momentem.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | vēnerō | |
| tū | vēneris | |
| is/ea/id | vēnerit | |
| nōs | vēnerimus | |
| vōs | vēneritis | |
| eī/eae/ea | vēnerint |
Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego
Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | veniam | |
| tū | veniās | |
| is/ea/id | veniat | |
| nōs | veniāmus | |
| vōs | veniātis | |
| eī/eae/ea | veniant |
Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego
Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | venīrem | |
| tū | venīrēs | |
| is/ea/id | venīret | |
| nōs | venīrēmus | |
| vōs | venīrētis | |
| eī/eae/ea | venīrent |
Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany
Zakończone czynności hipotetyczne.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | vēnerim | |
| tū | vēnerīs | |
| is/ea/id | vēnerit | |
| nōs | vēnerīmus | |
| vōs | vēnerītis | |
| eī/eae/ea | vēnerint |
Imperātīvustryb rozkazujący
Rozkazy i prośby.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| tū | venī! | |
| vōs | venīte! |
veniō — najczęstsze pytania
Czy veniō to czasownik regularny?
Tak — veniō to czasownik regularny (Łaciński) i przyjmuje standardowe końcówki swojej grupy.
Co znaczy veniō?
veniō to czasownik (Łaciński) oznaczający „przyjść”.