Odmiana czasownika audire (Łaciński)
audiresłyszeć, słuchaćregularny
Praesēnsczas teraźniejszy
Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | audio | |
| tū | audis | |
| is/ea/id | audit | |
| nōs | audimus | |
| vōs | auditis | |
| eī/eae/ea | audiunt |
Imperfectumczas przeszły niedokonany
Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | audiebam | |
| tū | audiebas | |
| is/ea/id | audiebat | |
| nōs | audiebamus | |
| vōs | audiebatis | |
| eī/eae/ea | audiebant |
Futūrum Iczas przyszły
Czynności, które się wydarzą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | audiam | |
| tū | audies | |
| is/ea/id | audiet | |
| nōs | audiemus | |
| vōs | audietis | |
| eī/eae/ea | audient |
Perfectumczas przeszły dokonany
Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | audivi | |
| tū | audivisti | |
| is/ea/id | audivit | |
| nōs | audivimus | |
| vōs | audivistis | |
| eī/eae/ea | audiverunt |
Plūsquamperfectumczas zaprzeszły
Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | audiveram | |
| tū | audiveras | |
| is/ea/id | audiverat | |
| nōs | audiveramus | |
| vōs | audiveratis | |
| eī/eae/ea | audiverant |
Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany
Czynności zakończone przed przyszłym momentem.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | audivero | |
| tū | audiveris | |
| is/ea/id | audiverit | |
| nōs | audiverimus | |
| vōs | audiveritis | |
| eī/eae/ea | audiverint |
Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego
Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | audiam | |
| tū | audias | |
| is/ea/id | audiat | |
| nōs | audiamus | |
| vōs | audiatis | |
| eī/eae/ea | audiant |
Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego
Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | audirem | |
| tū | audires | |
| is/ea/id | audiret | |
| nōs | audiremus | |
| vōs | audiretis | |
| eī/eae/ea | audirent |
Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany
Zakończone czynności hipotetyczne.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | audiverim | |
| tū | audiveris | |
| is/ea/id | audiverit | |
| nōs | audiverimus | |
| vōs | audiveritis | |
| eī/eae/ea | audiverint |
Imperātīvustryb rozkazujący
Rozkazy i prośby.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| tū | audi | |
| nōs | audiamus | |
| vōs | audite |
audire — najczęstsze pytania
Czy audire to czasownik regularny?
Tak — audire to czasownik regularny (Łaciński) i przyjmuje standardowe końcówki swojej grupy.
Co znaczy audire?
audire to czasownik (Łaciński) oznaczający „słyszeć, słuchać”.