Odmiana czasownika audiō (Łaciński)
audiōsłyszećregularny
Praesēnsczas teraźniejszy
Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | audiō | |
| tū | audīs | |
| is/ea/id | audit | |
| nōs | audīmus | |
| vōs | audītis | |
| eī/eae/ea | audiunt |
Imperfectumczas przeszły niedokonany
Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | audiēbam | |
| tū | audiēbās | |
| is/ea/id | audiēbat | |
| nōs | audiēbāmus | |
| vōs | audiēbātis | |
| eī/eae/ea | audiēbant |
Futūrum Iczas przyszły
Czynności, które się wydarzą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | audiam | |
| tū | audiēs | |
| is/ea/id | audiet | |
| nōs | audiēmus | |
| vōs | audiētis | |
| eī/eae/ea | audient |
Perfectumczas przeszły dokonany
Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | audīvī | |
| tū | audīvistī | |
| is/ea/id | audīvit | |
| nōs | audīvimus | |
| vōs | audīvistis | |
| eī/eae/ea | audīvērunt |
Plūsquamperfectumczas zaprzeszły
Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | audīveram | |
| tū | audīverās | |
| is/ea/id | audīverat | |
| nōs | audīverāmus | |
| vōs | audīverātis | |
| eī/eae/ea | audīverant |
Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany
Czynności zakończone przed przyszłym momentem.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | audīverō | |
| tū | audīveris | |
| is/ea/id | audīverit | |
| nōs | audīverimus | |
| vōs | audīveritis | |
| eī/eae/ea | audīverint |
Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego
Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | audiam | |
| tū | audiās | |
| is/ea/id | audiat | |
| nōs | audiāmus | |
| vōs | audiātis | |
| eī/eae/ea | audiant |
Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego
Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | audīrem | |
| tū | audīrēs | |
| is/ea/id | audīret | |
| nōs | audīrēmus | |
| vōs | audīrētis | |
| eī/eae/ea | audīrent |
Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany
Zakończone czynności hipotetyczne.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | audīverim | |
| tū | audīverīs | |
| is/ea/id | audīverit | |
| nōs | audīverīmus | |
| vōs | audīverītis | |
| eī/eae/ea | audīverint |
Imperātīvustryb rozkazujący
Rozkazy i prośby.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| tū | audī | |
| vōs | audīte |
audiō — najczęstsze pytania
Czy audiō to czasownik regularny?
Tak — audiō to czasownik regularny (Łaciński) i przyjmuje standardowe końcówki swojej grupy.
Co znaczy audiō?
audiō to czasownik (Łaciński) oznaczający „słyszeć”.